Παράλληλα Σύμπαντα

Και τελικά υπάρχουν παράλληλα σύμπαντα λένε οι επιστήμονες, που αλληλεπιδρούν μάλιστα με τον κόσμο μας. Γι αυτό τσιμουδιά. Δίπλα σας μπορεί να βόσκουν δεινόσαυροι...

 

Η πλέον ριζοσπαστική θεωρία της κβαντομηχανικής υποστηρίζει πως υπάρχουν (άπειρα) παράλληλα σύμπαντα και μάλιστα αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, κάτι που σύντομα θα τεκμηριωθεί με επιστημονικά πειράματα. Πρόσφατα, ο αυστραλός καθηγητής φυσικής Wiseman και η ομάδα του δημοσίευσαν έρευνα στο Physical Review, σύμφωνα με την οποία τα σύμπαντα είναι πολλαπλά και βρίσκονται σε άμεση σχέση μεταξύ τους. Κάθε σύμπαν ως 'μήτρα' για νέα σύμπαντα υποδιαιρείται σε μια 'δέσμη συμπάντων' κάθε φορά που γίνεται μια μέτρηση μιας διάστασης ( χώρου ή χρόνου ). Έτσι σε αυτό το πολυσύμπαν ( multiverse που δημιουργείται ανά τομή / μονάδα μέτρησης ) υλοποιούνται όλα τα πιθανά σενάρια σε κάποιους από αυτούς τους νέους κόσμους.

Συνοπτικά η νέα θεωρία αναφέρει πως :

α) ενώ ζούμε πολλαπλά, αντιλαμβανόμαστε πως ζούμε σε έναν μόνο από τους άπειρους κόσμους που υπάρχουν, κάποιοι από τους οποίους είναι πανομοιότυποι με τον δικό μας. Οι περισσότεροι είναι εντελώς διαφορετικοί.

β) όλοι οι αναφερόμενοι κόσμοι είναι εξίσου πραγματικοί που υπάρχουν συνεχώς μέσα στο χρόνο, αλλά ο καθένας έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες.

γ) από την απώθηση μεταξύ κοντινών και πανομοιότυπων κόσμων προκαλούνται κβαντικά φαινόμενα που εν τέλει κάνουν τους αρχικά όμοιους κόσμους να διαφοροποιούνται. Όλα τα κβαντικά φαινόμενα προκύπτουν αποκλειστικά και μόνο από την αλληλεπίδραση μεταξύ των κόσμων...

Το σημαντικό της νέας έρευνας είναι πως περιλαμβάνει υποθέσεις για πειραματική ανίχνευση και άρα τεκμηρίωση της ύπαρξης άλλων συμπάντων. Κάποιες από αυτές θα υλοποιηθούν στο CERN που ήδη έχει εντοπίσει το μποζόνιο του Χίγκς γνωστό και σαν 'σωματίδιο του Θεού' (υπερσυμμετρικό και αόρατο σωματίδιο) και πρόσφατα τα βαρυτικά κύματα.

Πράγματι ένας μόνο κόσμος θα αφορούσε μόνο τη νευτώνεια μηχανική, ενώ η κβαντική μηχανική έχει νόημα μόνο με την ύπαρξη ενός τεράστιου ή άπειρου αριθμού κόσμων. Κάτι ενδιάμεσο θα αφορούσε κάτι πεπερασμένο και άρα μια ενδιάμεση μηχανική θεωρία.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, πέρα από την αξία της για τη θεωρητική φυσική, η νέα θεωρία αν και όταν επιβεβαιωθεί, θα μπορούσε να εξηγήσει καλύτερα φαινόμενα που έχουν να κάνουν με χημικές αντιδράσεις, άρα και με τη δράση διαφόρων φαρμάκων, όπως και με την περαιτέρω αξιοποίηση των κβαντικών φαινομένων στη ζωή μας. Όλα τα παραπάνω συνεπάγονται και ένα νέο μαθηματικό πεδίο ανακαλύψεων που θα τα υποστηρίζει.

Στα παραπάνω συμφωνεί και ο καθηγητής φυσικής του CERN κος Νανόπουλος, στη βάση των θεωριών της υπερσυμμετρίας ( SUSY) και των υπερχορδών, βάση των οποίων πέρα από τις τέσσερις αντιληπτές διαστάσεις (χώρου = μήκος, πλάτος, ύψος και χρόνου) υπάρχουν συμπερασματικά ακόμη έξι ή επτά που τις συνοδεύουν χωρίς ακόμη να γίνονται αντιληπτές. Ζούμε σε 10 διαστάσεις και δεν το αντιλαμβανόμαστε ακόμη. Σε ένα πολυσύμπαν, το καθένα θα έχει δικούς του νόμους, είτε διαφορετικούς, είτε παρόμοιους με το δικό μας, με κοινό παρανομαστή τη βαρύτητα.

Αυτό το 'αείγνητο' των συμπάντων, με κόσμους άπειρους ή φρακταλοειδείς φυσαλίδες της πραγματικότητας, καταργεί την έννοια της αρχής και του τέλους του χρόνου…
http://kamararc.blogspot.com/2012/12/blog-post_8763.html 
- Μηδέ Εν Άπειρο

http://kamararc.blogspot.gr/2011/10/blog-post_25.html 
- Χρόνος και Πραγματικότητα
Το εξωφρενικό είναι πως Aν ο μηχανισμός γίνει κατανοητός, τότε θεωρητικά - και μόνον - ένα σύμπαν θα μπορεί να δημιουργηθεί 'τεχνικά'...

Στη διάσταση του χρόνου που αφορά τη θεωρία, δεν αποκλείεται το σύμπαν που ζούμε τώρα, να δημιουργηθεί ξανά ακριβώς το ίδιο στο μέλλον, ενώ το τωρινό σύμπαν μας θα μπορούσε να είναι το νιοστό από το παρελθόν, να έχει δηλαδή ήδη προϋπάρξει πολλές φορές…

  

Σαφώς είναι νωρίς για να επιβεβαιωθούν πλήρως τέτοιες υποθέσεις, όμως αποτελούν λογικές συνέπειες της ευρύτερης θεωρίας του πολυσύμπαντος που προϋπάρχει και που θα έπρεπε η Επιστήμη να ακολουθήσει και να διερευνήσει.

Ήδη στο δικό μας σύμπαν οι αριθμοί είναι ασύλληπτοι. Είναι ανοικτό ως  διαστελλόμενο και άρα 'αθάνατο' - χωρίς να αποκλείεται μια μετάβασή του σε ένα άλλο σύμπαν.

Όλα τα παραπάνω παραπέμπουν σε έναν Νέο Διαφωτισμό που ανοίγει νέους δρόμους για την Ανθρωπότητα, η οποία πέρα από τα φυσικά όρια δυνατοτήτων, μπορεί πλέον να υποστηρίζεται και από την τεχνητή νοημοσύνη σε επίπεδο Γνώσης και επεξεργασίας της, έτσι ώστε να φτάσει νωρίτερα σε ένα προηγμένο επίπεδο πλανητικού πολιτισμού, που πλέον θα ατενίζει φιλόδοξα τον αστρικό ορίζοντα εκεί έξω…http://kamararc.blogspot.gr/2012/12/2012.html 
- η Επόμενη Ημέρα

Ανείπωτο Σενάριο

Όχι δεν αφορά το Survivor... Αλλά κάτι σαν το σεισμό που έρχεται ξαφνικά με μια βοή και ύστερα η Γη χορεύει ροκ εντ ρολ. Έτσι είναι τα ζόρικα (ακραία) σενάρια. 
Καλοκαίρι λοιπόν... Όλη η Ελλάδα μια θερμόπληκτη παραλία. Με ρεκόρ και επιτυχίες λέει στον τουρισμό και κυρίως σ΄ αυτόν. Όπως όλες οι εξαρτημένες ή  αναπτυσσόμενες χώρες, παρότι τυπικά και παρά τα μνημόνια χάριν Ε.Ε. ανήκουμε στις ανεπτυγμένες χώρες του πλανήτη. Πολιτικά και μετά τη δεύτερη αξιολόγηση των προγραμμάτων δανεισμού από τους θεσμοδανειστές δείχνει να κλείνει -τυπικά έστω -το θέμα μνημόνια και επιτήρηση και να χαλαρώσουν λίγο τα κοράκια και τα μνημόσυνα από τις τηλεπερσόνες στο TV. Αλλά η ειδησεογραφία απεικονίζει την επόμενη μέρα της αντιπαλότητας του κομματισμού πάνω σε αυτό το θέμα. Λες και δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Λες και χάθηκαν οι βάρβαροι. Και πλέον τι θα κάνουμε χωρίς βαρβάρους?

Αλλά αυτήν ακριβώς την ώρα και την εποχή της νωχελικής πολιτικής θερμοπληξίας στις παραλίες της εθνικής μας ελαφρότητας, εξακολουθεί να αιωρείται πάνω μας ένα σενάριο τόσο επικίνδυνο, που παλιότερα περιγράφοντας το ''τέλος εποχής''  το λέγαμε ανείπωτο…

Ας το περιγράψουμε λοιπόν όπως το σκιαγραφεί η επαναδιαίρεση του πολιτισμένου κόσμου, ο νέος ψυχρός πόλεμος και ο ενεργειακός ανταγωνισμός. 

Γεωπολιτικά η αντιπαλότητα ΗΠΑ – Ρωσίας έχει μεταφερθεί στη θερμή σκακιέρα των Βαλκανίων με την ευμετάβλητη πολιτική υπό το βάρος εθνικιστικών και θρησκευτικών αντιθέσεων, που δεν έλυσαν αλλά ενέτειναν οι πρόσφατοι πόλεμοι και οι ανιστόρητες εδαφικά και εθνοτικά δημιουργίες μιας σειράς μικρών κρατών, που καλούνται σε διπλωματικό επίπεδο να επιλέξουν άμεσα μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας. Η σκιώδης αμερικανική πολιτική (πίσω από τον εκάστοτε πρόεδρο) ενθαρρύνει τον αλβανικό εθνικισμό - που μπορεί να προσεγγίσει ευκολότερα από όλους ως λαό αντιρωσικό - για μια μεγάλη Αλβανία, θέμα όμως που μπορεί να προκαλέσει άμεσα διαβαλκανικό πόλεμο.

Η Αλβανία και οι αλβανικοί πληθυσμοί Σκοπίων και Κοσόβου, όπως και οι ισλαμικοί πληθυσμοί Βοσνίας και Μαυροβουνίου είχαν τη μεγαλύτερη συμμετοχή στον στρατό του ISIS με εκατοντάδες τζιχαντιστές που πολέμησαν εκεί και μετά την ήττα στη Συρία από Ρώσους και Κούρδους επιστρέφουν ήδη στις βαλκανικές χώρες τους. 

Παράλληλα η νεοοθωμανική Τουρκία που κινδυνεύει είτε με εμφύλιο, είτε με διαμελισμό, θέλει επίμονα να εξάγει το πρόβλημά της δυτικά, βασιζόμενη σε συμμάχους ισλαμιστές στα Βαλκάνια αλλά και στην κατάσταση της Ελλάδας που μόλις βγαίνει τυπικά από έναν οικονομικό πόλεμο.

Προγεφυρώματα κάθε κίνησης δυτικά η Τουρκία θεωρεί τα νησιά του Αιγαίου που όλως συμπτωματικά είναι γεμάτα από ισλαμιστές ''πρόσφυγες'' κάθε εθνικότητας καθοδηγούμενους από περίεργες ΜΚΟ αμφιβόλου συστάσεως και σκοπών. Άρα η Τουρκία έχει ήδη στα νησιά μας εν δυνάμει τζιχαντιστές προς τους οποίους ως σουνίτικη χώρα ποτέ δεν έκρυψε την αλληλεγγύη της. Κάθε άλλη ''ανθρωπιστική'' άποψη είναι τουλάχιστον αφελής.

Στο εσωτερικό της Ελλάδας είναι ήδη για δεκαετίες, αλλά ποτέ δεν αφομοιώθηκαν καν ως φιλέλληνες ή μεθέχοντες της ελληνικής κουλτούρας μισό με ένα εκατομμύριο Αλβανοί μετανάστες που μεθούν στην ιδέα μιας ''μεγάλης Αλβανίας'' και συνάμα κανείς τους δεν κρύβει τα φιλοτουρκικά του αισθήματα.

Παράλληλα και κυρίως στις μεγάλες πόλεις, άλλο μισό εκατομμύριο προσφυγομετανάστες από Ασία και Αφρική, που δε θα είχαν καμιά αντίρρηση για ένα Χαλιφάτο υπό τις εντολές της ''Σαρία'' τους, την οποία ένεκα κουλτούρας τη θεωρούν ανώτερη από κάθε Νόμο.

Η Κύπρος μια ακόμη πληγή που δυστυχώς δεν κλείνει με καμιά ομόσπονδη λύση, απεναντίας έτσι θα νομιμοποιεί την εισβολή και την κατοχή της από τους Τούρκους, που μέσω μιας υπό πίεση λύσης ζητούν να ελέγχουν νομότυπα όλη τη μεγαλόνησο και άρα την Ανατολική Μεσόγειο.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο η κόντρα Ε.Ε. – Βρετανίας – ΗΠΑ – Ρωσίας δημιουργεί ρευστές και φολκλόρ καταστάσεις που δείχνουν να μεγαλώνουν τις αποστάσεις του διχασμού του πολιτισμένου κόσμου παρά να τις γεφυρώνουν. Δυνάμεις ταχείας επέμβασης και αντιπυραυλικά συστήματα έχουν ήδη αναπτυχθεί κατά μήκος των ευρωρωσικών συνόρων για μια δήθεν ''ρωσική απειλή''. Πίσω από αυτή την παράνοια τα νήματα τα κινεί ο Τεκτονισμός της επιζητούμενης παγκόσμιας  Νέας Τάξης πραγμάτων που θα προκύψει μέσα από έναν σχετικά ελεγχόμενο Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο ή και έναν πυρηνικό όλεθρο για όποιον παρανοϊκό  θεωρήσει πως ίσως έχει το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού και της δικής του ασφάλειας. Έστω και αν αυτό σημαίνει πως 5-6 δισεκατομμύρια ανθρώπων θα χαθούν μεμιάς. Αυτό βέβαια ανήκει στα ζητούμενα αποτελέσματα...

Στα ζητούμενα αποτελέσματα ανήκει επίσης και η δραστική λύση στο παγκόσμιο οικονομικό πρόβλημα της περιρρέουσας φούσκας των 70 τρις, που μόνο με παγκόσμιο πόλεμο κλείνουν χωρίς να βαρύνουν τη νεοταξική ελίτ που ελέγχει τον πλανήτη. Και φυσικά ο πλήρης έλεγχος των εναπομεινάντων πόρων και πληθυσμού υπό το δέος της στρατιωτικής καταστολής θα είναι δεδομένος...

Σε ιδεολογικό επίπεδο, η αναγκαία ''μεταπολεμική πανθρησκεία'' των μαζών έχει ήδη ξεδιπλωθεί παγκόσμια με τον απίστευτα αποδεκτό από Στοές, Κράτη, πολιτικούς και θρησκευτικούς ηγέτες κάθε δόγματος νέο ''Μεσσία'' Sun Yong Myoung Moon  (Yong = Δράκος) της Ενωτικής Εκκλησίας όπως οι ίδιοι την αποκαλούν…

Όλα λοιπόν είναι έτοιμα και ο Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος υπό διάφορες μορφές έχει ήδη ξεκινήσει σε ελεγχόμενο ακόμη στάδιο με καθημερινή ειδησεογραφία αντιπαλότητας.

Αν από τα παραπάνω συνάγεται πως ο παγκόσμιος Τεκτονισμός ή Νέα Τάξη ή Δρακονιανοί ή ''ερπετά του τόκου και της βόμβας'' κινούνται προς την τελική επικράτησή τους στον πλανήτη υπό τις οδηγίες του ''θεού Χρήμα'', τότε ναι ο μόνος αντίπαλός τους είναι ο ελληνισμός ως Ιδέα πανανθρώπινη που αφορά αξίες με κεντρική την Ελευθερία και με άξονες σκέψης τον ανθρωποκεντρικό και τον φυσιοκεντρικό όπως επιτάσσει η Γνώση, η Επιστήμη και η Πρόοδος των λαών της Γης.

Με αυτά τα δεδομένα και υπό ένα τέτοιο σενάριο παγκόσμιας αντιπαλότητας, οτιδήποτε ελληνικό θα θεωρείται ''κόκκινο πανί'' για τους νεοταξίτες εκπροσώπους της Επόμενης Ημέρας - επί ερειπίων, όπως αυτοί την επιθυμούν. Και ναι μεν ο ελληνισμός είναι Ιδέα και ενυπάρχει σε όλους τους πληθυσμούς της υφηλίου, αλλά το μένος των εχθρών είναι πολύ πιθανό να στραφεί επί παντός ελληνικού και όχι απλά για ένα νέο ''ες έδαφος φέρειν παν τι το ελληνικόν'' αλλά για τον αφανισμό της παρουσίας της από τον παγκόσμιο χάρτη...

Άρα και τα σημερινά πάθη της χώρας Ελλάδα ίσως να μην είναι αρκετά και να επιζητάται ένας βιολογικός αφανισμός των Ελλήνων, που μόνο κατ' όνομα αποτελούν ιδεατό εμπόδιο.

Όσο και να φαντάζει απίθανο ή τραβηγμένο σενάριο, γεγονός είναι πως στα χρόνια των μνημονίων έγιναν προσπάθειες υποτίμησης της υπόληψης των Ελλήνων παγκόσμια. Έγιναν ακόμη προσπάθειες ενοχοποίησης της Ελλάδας για τα παγκόσμια δεινά, ώστε να δοθεί μια αφορμή να χτυπηθεί ανελέητα.

Σήμερα που αυτά δεν έγιναν και υπό την πρόφαση της παγκόσμιας τρομοκρατίας του Χαλιφάτου των σουνιτών κι ενώ νομίζουμε ότι επιστρέφουμε σε κανονικότητα ως χώρα -αλλά όχι ακόμη ως λαός -, υπάρχουν ακόμη προϋποθέσεις για μια τυφλή επίθεση στη χώρα με σκοπό τη γενοκτονία του ελληνισμού στα πλαίσια μιας ευρύτερης πολεμικής σύγκρουσης σε Βαλκάνια και Αιγαίο. Κι αυτή είναι μέσα από ένα συνδυασμό Ισλαμιστών, Αλβανών Ουτσεκάδων και Τούρκων συνδυασμένα και αιφνιδιαστικά. Οι ενδείξεις, οι απειλές, οι κραυγές, οι αναθεωρητισμοί είναι έκδηλοι καθημερινά. Η πρόφαση τους λείπει, ή η αφορμή ή ακόμη χειρότερα η στημένη προβοκάτσια.

Μακάρι να μη γίνει ποτέ και να παραμείνει σενάριο. Αλλά τα δεδομένα που συνηγορούν σε ένα τέτοιο σενάριο είναι πιο υπαρκτά από ποτέ, δεδομένων και των συνεχών νατοϊκών ή διακρατικών πολεμικών ασκήσεων στα Βαλκάνια. Τα μάτια μας ανοιχτά λοιπόν, ειδικά στην προβοκάτσια… 

Η φωτιά της Β.Αφρικής έφτασε στη Μέση Ανατολή και δείχνει να προχωράει προς Τουρκία και Βαλκάνια. Οι λύκοι γύρω μας καραδοκούν και για να χαλάσουμε κάθε σχέδιό τους οφείλουμε να είμαστε σε εγρήγορση και έτοιμοι για όλα και σα λαός και σαν πολιτεία. Και ναι μεν η εκάστοτε Πολιτεία έχει την αντίστοιχη μέριμνα, αλλά και εμείς αν θέλουμε να επιβιώσουμε ως έθνος, ας αφήσουμε για όσο χρειαστεί την επικίνδυνη ελαφρότητα, τον ωχαδερφισμό και τον εθνικό διχασμό που υποδαυλίζουν οι εκάστοτε σωτήρες μας. 

Ας είμαστε ξάγρυπνοι και έτοιμοι…       

Πυραμίδες

Να πιστεύεις αυτούς που αναζητάνε την αλήθεια. Ποτέ αυτούς που τη βρήκαν. Γιατί ο σκοταδισμός και η λήθη εξακολουθούν να τροφοδοτούν τη σημερινή ιστορική μας ασάφεια για μόλις 3-4 χιλιάδες χρόνια πριν, πόσο μάλλον για ένα βάθος 10 και 100 χιλιάδων χρόνων. Όμως τα τεκμήρια και κυρίως τα μνημειώδη κτίσματα ανά τον κόσμο είναι τόσα και ανυπέρβλητα ώστε να αποσιωπηθούν. Και είτε εξηγούνται με γλαφυρό τρόπο, είτε αναγορεύονται σε ανεξήγητα και μυστήρια. Παρότι συνάδουν τόσο με μύθους αρχαίων πολιτισμών και παρότι μεταφέρουν με τη γλωσσική παράδοση κώδικες κρυμμένους στις ονομασίες και την τοπική γεωγραφία που σημαίνουν στοιχεία της ταυτότητάς τους. Αυτό συμβαίνει και με τις πυραμίδες που συνειρμικά μας μεταφέρουν στην Αίγυπτο, στη μεγάλη πυραμίδα του Χέοπα ( όπως είναι γνωστή) στις ανατολικές όχθες μιας παλιάς κοίτης του Νείλου και πίσω από την Σφίγγα, μαζί με τις δυο μικρότερες των απογόνων του σε διάταξη παρόμοια και οι τρεις με την αστρική διάταξη της ζώνης του Ωρίωνα…

Όμως οι πυραμίδες αποτελούν ελληνική λέξη αφού πυρ + αμίς = πυρ+ακίς = φωτιά + κορυφή. Και η ίδια η Αίγυπτος έχει ελληνικό όνομα αφού Αιγ + υπτος = κύμα (εξ ου και Αιγαίο) + ύπτια = χώρα κάτω της θάλασσας  (της τότε ανατολικής Μεσογείου όπως ήταν πριν τη βύθιση του Αιγαίου και τον καταποντισμό της χερσαίας Αιγηίδος που έγινε γύρω στο 10.000 πΧ). Ακόμη και ο πρώτος βασιλιάς (Φαραώ) της Αιγύπτου λεγόταν Μιν και στη συνέχεια Μήνης όπως και αυτός του αιγαιακού πολιτισμού της Κρήτης Μίνως. Ο οποίος συνοδεύεται από τις αναφορές μηχανικής για τον Δαίδαλο, τον Τάλω και τον λαβύρινθο. Επιπλέον ο Αίγυπτος αδελφός του Δαναού ήταν μυθικό ελληνικό πρόσωπο που βασίλεψε στην υπόψη χώρα, όταν ο επίσης μυθικός Διόνυσος εκστράτευσε στις Ινδίες εκδιώκοντας και καταδιώκοντας τους ''μελανέρυθρους'' Υκσώς από την Αν Μεσόγειο που είχαν επιδράμει πολύ πριν τον Αλέξανδρο. Ο οποίος Αλέξανδρος αντιμετώπισε Αιγύπτιους και  Πέρσες ως πολιτισμικός απελευθερωτής, με εξαίρεση τα ''μιαρά έθνη'' που καταδίωξε μέχρι τα τείχη της Κασπίας και την Άορνο πέτρα των Ιμαλαΐων.

Οι πυραμίδες ως κατασκευές έχουν υπέργεια αλλά και υπόγεια δόμηση με ογκόλιθους γρανίτη βάρους 2,5τόνων έκαστος έως και 12τόνων ορισμένοι. Έχουν λειανθεί με υδατοστεγή και αεροστεγή ακρίβεια, ώστε να παραμένουν και σήμερα εντός τους κάποιοι απρόσιτοι χώροι όπως ο περίφημος άγνωστος θάλαμος της βασίλισσας και η κατασκευή δείχνει γνώσεις τριγωνομετρίας, αλλά και απόλυτη χρήση των άρρητων αριθμών π και φ και της χρυσής τομής. Έχουν αστρικούς προσανατολισμούς και ηλιακούς φωταγωγούς, αλλά και διαδρόμους που παραπέμπουν σε αστρικούς συμβολισμούς και ακολουθίες μυστηρίων.

Συμπέρασμα των παραπάνω είναι πως δεν έγιναν συμπτωματικά και χωρίς την υποστήριξη της μηχανικής με γνώσεις και εργαλεία, δεν αποτελούν κενοτάφια έστω και αν αργότερα χρησιμοποιήθηκαν ως τέτοια από τους Φαραώ και έχουν άμεση σχέση με κάποιον άγνωστο (ελληνικό) πολιτισμό που άφησε πίσω του και την πρώτη στον κόσμο πόλη με το όνομα Ηλιούπολη της Αιγύπτου, αφού είναι ξεκάθαρο πως μιλάμε για εποχές εκτεταμένης ηλιολατρείας σε ολόκληρο σχεδόν τον πλανήτη… Για δε τη φωτιά στην κορυφή θα ήταν ευκολότερο να πει κανείς αν είχε διασωθεί έστω και μια κορυφή ώστε να γνωρίζουμε αν ήταν απλά από γρανίτη με κάποια θέση φυκτωρίας (φωτιάς) ή είχε κάποια ράβδο σαν την σημερινή του αλεξικέραυνου και δη από άλλο υλικό όπως πχ ο χαλκός, ο χρυσός ή ο χαλαζίας ώστε να είναι υψηλά αγώγιμο υλικό για την ηλιακή ακτινοβολία.

Υλικό που όχι μόνο θα αντανακλούσε το φως για λόγους επικοινωνίας, λατρευτικούς ή δηλωτικούς μιας ηλιολατρευτικής περιοχής, αλλά και πιθανόν θα συγκέντρωνε ή θα αναμετέδιδε - κάπως -  ενέργεια ηλιακή και παράγωγά της.

Δεδομένου ότι το πυραμιδοειδές σχήμα και η ισχυρή τριγωνομετρία ενισχύουν σημαντικά την αγωγιμότητα και την αναμετάδοση, όπως τα κοίλα κάτοπτρα του Αρχιμήδη πολύ αργότερα που έκαιγαν τα εχθρικά πλοία στις Συρακούσες.

Ένας τέτοιος γνωστός αντικατοπτρισμός με την πυραμίδα του Χέοπα λέγεται πως ήταν με τους δυο χρυσούς αετούς σε κίονες του Άβατου στο Λύκαιο της Αρκαδίας, μυθικό τόπο γέννησης του Δία.

Η Ηλιούπολη της Αιγύπτου διεκδικεί την πρώτη μορφή ηλιολατρείας και δη του Σείριου στο χρόνο, διαθέτοντας τον πρώτο ναό του θεού Φοίνικα. Ο Φοίνικας (πορφυρός) ήταν ο φτερωτός χρυσοπόρφυρος θεός που επέστρεφε κάθε σχεδόν 1500 ή κατά άλλους κάθε  25960 χρόνια στο ναό του στην Ηλιούπολη, για να καεί και να αναγεννηθεί απ’ τις στάχτες του ορίζοντας την απαρχή μιας νέας (σειριακής) εποχής…  Σαν μετεξέλιξη του Φοίνικα ο θεός Όσιρις (ο Σείριος) ομολογεί σε επιγραφή του ότι κατάγεται από τον αστερισμό στον οποίο επανέρχεται ανά περιόδους. Στη συνέχεια το σύνολο των ηλιοκεντρικών θεών (και όχι μόνον) συγχωνεύτηκαν στον Αμ-Ων-Ρα και εδώ κάθε επεξήγηση ωχριά στις σημασίες… 

Η χρονολόγηση των πυραμίδων ποικίλλει και ένα πολύ πιθανό σενάριο είναι η ενδεικτική για αυτές Σφίγγα, η οποία φέρει κεφάλι γυναίκας και σώμα λέοντα. Προφανώς για να καταδείξει πως έγιναν στη μετάβαση από την εποχή της Παρθένου ζωδιακά στην εποχή του Λέοντα… Ήτοι πάνω από 70 χιλιάδες παντελώς άγνωστα χρόνια…

Πυραμίδες λοιπόν. Που δεν είναι μόνο στην Αίγυπτο, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο γεγονός δηλωτικό ενός πανάρχαιου παγκόσμιου πολιτισμού έστω και με την επιρροή πρώιμων ερευνητικών και εμπορικών αποστολών που στον ελληνικό μύθο σώζονται ως αργοναυτικές εκστρατείες (πολλές και όχι μια). Στον ελλαδικό χώρο είναι 26 πυραμίδες με γνωστότερη του Ελληνικού της Αργολίδας που ανάγεται στην 3η πΧ χιλιετία με ξεκάθαρα μυκηναϊκά στοιχεία και φυσικά την λαξευμένη πυραμίδα στην κορυφή του Ταυγέτου, την μεγαλύτερη σε μέγεθος στον κόσμο που έδωσε το όνομα στη Λακωνία (Λας + Κώνος = Πέτρα + Κώνος), αλλά και στη Λακεδαίμονα ( Λας + δαίμων = Βράχος + θεότητα = λαξευμένη θεότητα στην κορυφή) του Ταλετού, με την ηλιολατρική παράδοση του Ήλιου Απόλλωνα να συντηρείται μέχρι τις μέρες μας, χωρίς κανείς να τολμά εδώ μια χρονολογική προσέγγισή της … Γιατί δεν εορτάζεται το θερινό ηλιοστάσιο της 21^ης Ιουνίου του δικού μας ήλιου, αλλά το θερινό της ανατολής του μεγάλου ήλιου του αστερισμού του Σείριου ή Κύνα ή Υπερίωνα την 20^η Ιουλίου…

Η πυραμίδα του Ταϋγέτου απούσης βέβαια και εδώ της ελληνικής πολιτείας μελετήθηκε υποτυπωδώς από την πολεμική μας αεροπορία και βρέθηκε να έχει μόλις 1,5 μοίρες απόκλιση στις πλευρές της από τη φυσική φθορά και τον χρόνο. Οι υπόλοιπες είναι άσημες και εγκαταλειμμένες όπως και του Ελληνικού που δεν έχει καν δρόμο πρόσβασης και πάρκινγκ, ούτε καν για μια υποτυπώδη τουριστική αξιοποίηση από τη χώρα μας την κατά τα άλλα ελληνική…

Γνωστές πυραμίδες είναι και του Μεξικού, οι πυραμίδες των Μάγιας στις οποίες είναι ξεκάθαρη η ηλιολατρική χρήση. Παράλληλα πυραμίδες υπάρχουν και στην Κίνα, αλλά και στον Ειρηνικό Ωκεανό όπου ανοικτά της Ιαπωνίας στην Οκινάουα βρίσκεται βυθισμένο ένα κτιριακό σύμπλεγμα με πυραμίδες αντίστοιχες των Μάγιας.

Τελικά, τα όσα εξακολουθούμε να μην γνωρίζουμε για τις πυραμίδες θα μπορούσαν να συνοψίζονται σε μια ελληνική επιγραφή που σώζεται σε κάποια αρχαία εγκαταλελειμμένα ερείπια κάπου στην νήσο του Πέλοπα και γράφει : ΑΠΕΛΚΑΛΛΙΕΡΑΧΑΙΡΕ – Απ –Ελ – Κάλλιε – Ρα – Χαίρε…

Γίγαντες

Ήταν κι ο χιονιάς, έβλεπα και στο Dmax μια αμερικανορωσική έρευνα για το Yeti της Σιβηρίας και ακύρωσα τα παγάκια. Το Yeti ναι, τον περίφημο γίγαντα χιονάνθρωπο με πάρα πολλά στοιχεία να τεκμηριώνουν την ύπαρξη και επιβίωσή του. Κάτι αντίστοιχο και για την Ινδοκίνα. Και θυμήθηκα πως πριν πολλά χρόνια αποτυπώνοντας το μόνιμο πρανές του Ε9 με τον Ηλία τότε, εκεί που κατά την ελληνική μυθολογία έγινε η Γιγαντομαχία και κοντά στο Δακτύλου Σήμα του Ορέστη, πιάσαμε με τα χέρια μας γιγάντιο ανθρώπινο σκελετό που στην επαφή με το φως γίνονταν σαν πιεσμένο λευκό χαρτί… Θυμάμαι χαρακτηριστικά σπόνδυλο με διάμετρο 10cm περίπου και μηριαίο οστό μεταξύ 120-140cm... Ήτοι ο τύπος ο ψηλός τα είχε άνετα τα 4 μέτρα και πάνω. Περίεργα και άσχετα χρόνια τότε, τα αφήσαμε στη θέση τους και δεν είπαμε κουβέντα. Αλλά όντας αυτόπτης μάρτυρας και δη με συνεργάτη, κανείς δεν μπορεί να με πείσει πως δεν υπήρχαν γίγαντες σε εποχές προϊστορικές. Που δικαιολογούν όχι μόνο το μύθο της Γιγαντομαχίας και της επικράτησης των Δίαιων (περί το 10.000 π.Χ.), αλλά και πλήθος κτισμάτων όχι μόνο στις Μυκήνες, αλλά σε όλη την επικράτεια που τα λέμε ακόμη κυκλώπεια, από τον Πολύφημο κύκλωπα της Οδύσσειας του Ομήρου, ο οποίος δεν έλεγε τίποτα τυχαίο και άσχετο έστω και αλληγορικά. Και δεν είναι ο μόνος, αφού η αρχαία ελληνική γραμματεία βρίθει από αναφορές σε γίγαντες.

Οστά γιγάντων έχουν βρεθεί ανά τον κόσμο και την Ελλάδα πάρα πολλά από τις αρχές ακόμη του 19^ου αι. Αλλά περιέργως εξαφανίζονται ως στοιχεία και θέματα προβολής. Με έναν τόσο βλακώδη τρόπο αυτοπροστασίας της κατεστημένης γνώσης που τρέμει στο ενδεχόμενο δημιουργίας μιας νέας κοσμοαντίληψης, που θα ανάγκαζε την ιστορία του ανθρώπου να ξαναγραφεί εξαρχής απειλώντας εξουσίες ως μοντέλα και θέσφατα ως παραδοχές. Απεναντίας τα μαμούθ και τα λοιπά τέρατα, όπως και η χλωρίδα των εκατό μέτρων ύψους μέχρι και την παλαιολιθική εποχή, δεν απειλούν τίποτα ώστε κι αυτά να αποκρύπτονται. Αλλά όταν οι συνθήκες της φύσης ευνοούσαν το γιγαντισμό, είναι βλακώδες να εξαιρείς από εκεί τον άνθρωπο (ή το ανθρωποειδές ) όταν παραδέχεσαι πως εμφανίστηκε στη Γη έστω και πριν από 1,6 άγνωστα εκατομμύρια χρόνια. Εκτός αν αρκείσαι στον Άνταμ και την Εύα την άτακτη…

Με τον ίδιο τρόπο γνωρίζουμε πλέον επιστημονικά ότι η Σαχάρα ήταν τροπική και κάηκε ξαφνικά από άγνωστη αιτία την 6^η-5^η χιλιετία πΧ. Αλλά σαν έλληνες δεν ξέρουμε τι διάολο ήθελε ο Φαέθονας με το άρμα του Ήλιου να πετάξει χαμηλά στην και τότε μακρινή Αιθιοπία και να την κατακάψει. Νεαρός βέβαια μπορεί να πήγε τόσο νότια για φιγούρα στις μελαψές με το κορυφαίο όχημα. Εξακολουθούμε όμως την κατεργασμένη μας σε λευκούς κόκκους μελάσα να την λέμε σάκχαρη στα ελληνικά. Η ξεχασμένη μας γλώσσα εκδικείται τη λήθη μας…

Παρόμοια γνωρίζουμε ότι γύρω στο 10.000 πΧ οι γεωλογικές μεταβολές ήταν κοσμογονικές και σε επίπεδο πλανήτη. Βυθίστηκε η Ατλαντίδα, πλημμύρισε ο Εύξεινος κι η Μαύρη θάλασσα, ανέβηκε η Ερυθρά, βυθίστηκε και η Αιγηίδα χώρα του Αιγαίου κι απέκτησαν η Κρήτη κι η Μάνη παραλίες τουριστικές. Αγνοούμε όμως τον εθνογενή μας κατακλυσμό του Δευκαλίωνα ακόμη και ως χρονικό προσδιορισμό, όπως και τις τόσες αναφορές στην χαμένη Ατλαντίδα, στον Ηρακλή, στα χρυσά μήλα των εσπερίδων, στον Άτλαντα. Εξακολουθούμε όμως να λέμε τον δυτικό ωκεανό Ατλαντικό και το Γιβραλτάρ – ηράκλειες στήλες…

Και σίγουρα δεν κομίζουμε γλαύκας εις Αθήνας και είμαστε αντίθετοι στα σύγχρονα φανταστικά σενάρια που κατακλύζουν το net και τον τύπο απλά για να πουλάνε σε ηλίθιους. Αλλά δεν μπορεί να μη λέμε τίποτα για τα όσα δήθεν ανεξήγητα μυστήρια, που είναι τόσο προφανή. Μετά την πρεμούρα του 2012, το 2014 και 2015 τα διεθνή καταστροφολογικά σενάρια πλην του Grexit,  ήθελαν τον πλανήτη Nibiru (ασσυριακής παράδοσης ) και τους δήθεν δαίμονές του σε τροχιά σύγκρουσης με τη Γη. Και να οι λεπτομερείς περιγραφές και απεικονίσεις τεράτων, που μάλλον ήταν έτσι γιατί δεν ήξεραν τι είναι ο καφές. Ανάμεσα σε αυτή τη βλακεία και την πλήρη άρνησή της, η αλήθεια είναι πως το έτος 2017 επιστημονικά είναι αφιερωμένο στον εντοπισμό του σκοτεινού, αόρατου πλανήτη Χ που ενδεικτικά υπάρχει (αφήνει αποτύπωμα πορείας ), είναι δίδυμος του Ήλιου σε μάζα και εκτελεί ελλειπτική τροχιά στο ηλιακό μας σύστημα με περίοδο διέλευσης από τη ζώνη αστεροειδών έξω του Κρόνου κάθε 26.000 περίπου χρόνια.

Αλλά 25.960 έτη είναι και η άρρητη που σημαίνει ιερή και ανείπωτη περίοδος του μεγάλου Ενιαυτού που έλεγε ο ωραίος ο αρχαίος, κατά την οποία εικάζονται τεράστιες γεωλογικές (και πολιτισμικές) μεταβολές πιθανόν από τέτοιες διελεύσεις. Παράλληλα ο επόμενος διαστημικός στόχος των ΗΠΑ που εξαγγέλθηκε φέτος απ’ τον πρόεδρο Ομπάμα για το 2025 δεν είναι περιέργως ο Άρης, αλλά η προσεδάφιση και δημιουργία βάσης σε αστεροειδείς που προφανώς υπακούει σε ένα λογικό σενάριο για την ανθρωπότητα…Και παράλληλα ο διαστημικός στόχος της Κίνας …the dark side of the moon και η ψυχεδέλεια της Λίλιθ!

Να σημειώσουμε ακόμη ότι για το 2016 το μεγαλύτερο επιστημονικό επίτευγμα ήταν η παράταση της ζωής των κυττάρων κατά 25% περίπου και ο μετάνθρωπος συνεχίζει τον αγώνα της αντιγήρανσης για να προλαβαίνει ο μπαγάσας να ερωτεύεται δις ή και πολλάκις. Αυτό δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην επιστημονική προτεραιότητα για το 2017 που αναφέραμε παραπάνω σχετικά με τον εντοπισμό του πλανήτη Χ. Που αναφέρεται ως ένατος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος, ενώ η ελληνική μυθολογία αναφέρει περιέργως πως κάποτε ήταν 12 οι πλανήτες και οι προσέληνοι κάτοικοι της αρκαδίας (δίαιας ανθρωποκοιτίδας) δεν έβλεπαν στον ουρανό Σελήνη, γιατί απλά δεν υπήρχε ακόμη κι έτσι υστερούσαν στο θέμα το ρομαντικό, όντας αγροίκοι κατά πλειοψηφία μέχρι και σήμερα. Και κατά υποθετικά σενάρια η Σελήνη, η ζώνη αστεροειδών έξωθεν του Κρόνου, ο καταφανώς ερημωμένος Άρης και η ανάποδη φορά της Αφροδίτης, ακόμη και οι περιέργως σπαρτοί δωριείς (ορεσίβιοι), οφείλονται σε κάποιο κοσμογονικό γεγονός που συνέβη στο ηλιακό μας σύστημα που αφάνισε τρεις πλανήτες μετατρέποντάς τους σε αστεροειδείς και δορυφόρους και παραμένει θολά στην  ανθρώπινη μνήμη. Μένοντας ίσως ως ίχνος στα αρχαία μυστήρια και κάνοντας τους επίλεκτους μύστες να καταφάσκουν : ως εαρινό φως έπεσα  στο γαλαξία!?  Χωρίς κατά τις πληροφορίες να ήταν πιωμένοι ή να άκουγαν sacedelic…

Αλλά πέραν αυτών, αλήθεια είναι πως η πλειοψηφία του κόσμου ίσως και να μη θέλει επειδή δεν αντέχει, αλλά ούτε και να πρέπει να γνωρίζει την πραγματικότητα, ώστε να συνεχίζει στωϊκά την καθημερινότητά της και φυσικά να ελέγχεται σε τάξη και ηρεμία. Να συνεχίζει πχ να γιορτάζει την πρωτοχρονιά με βεγγαλικά στους δρόμους της Σουηδίας, ομαδικά χειμερινά μπάνια στην Ολλανδία, με παρέλαση ότι κάτσει στη Βρετανία και με το φεστιβάλ του πετεινού στην Κίνα των δράκων. Στην Ελλάδα βέβαια με ξενύχτι και γλέντι λαϊκοριεντάλ μέχρι πρωϊας, ώστε να διατηρούμε τα πρωτεία στην ψυχαγωγία την εδώδιμη και κλασσική. Στο μόνο που έχουμε χάσει τα πρωτεία και σωστά είναι από τη Δανία και αφορά στην παραγωγή και στο εξαγωγικό εμπόριο σπέρματος κρυογονικής ως καινοτόμο επιχειρηματικότητα. Αυτά συμβαίνουν όταν η επιστήμη συναντά το μάρκετινγκ.

Αλλά υπάρχουν κι οι ηλίθιες στιγμές της επιστήμης. Για παράδειγμα κι ενώ δεν έχουμε ακόμη ξεκαθαρίσει τι γίνεται στη στρατόσφαιρα της Γης με την ευρεία εκπομπή συχνοτήτων από κινητά κι ακίνητα, μας ήρθαν τα drones. Τα οποία πέραν της δορυφορικής συνεργασίας που ήδη έχουν, σε λίγο θα καλύπτουν τεράστιες αποστάσεις μεταφέροντας σοκολατάκια, λουλούδια στην ωραία και όμορφους πυραύλους αέρος – εδάφους με ραδιενεργή γόμωση. Σύμφωνα με την ταχύτατη τεχνολογική τους εξέλιξη η υπόθεση εργασίας λέει πως η επόμενη γενιά drones θα έχει σχήμα πουλιού. Ιπτάμενου ok, εκτός αν είναι στην υπηρεσία έρευνας για απιστίες … Γεράκι, περιστέρι, κόρακας κλπ. ώστε να μην είναι εύκολα αντιληπτό απ΄ τον κάθε ανυποψίαστο.

Πέρα από το αστείο της υπόθεσης κάποιοι άρρωστοι στρατιωτικοί επιστήμονες σκέφτονται κάτι αντίστοιχο και για τη θάλασσα. Μεταλλικά ψάρια δηλαδή που θα περνάνε αστραπή μπροστά από απορημένους καρχαρίες. Απορημένους για το που φτάνει η στρατιωτικής χρήσης ανθρώπινη μ@λακία…

Κι αν πέραν των αναλώσιμων κομάντο κάνουν και πειράματα γενετικής για κανέναν μεγαλοδόντη με 20m μήκος και δόντι 20cm που εκτίθεται και σήμερα σε μουσεία και δε μείνει ούτε γαύρος στις θάλασσες, τότε ίσως να παραδεχτούμε πως κάποτε σε παλαιότερες εποχές ηλιολατρείας υπήρχαν και άνθρωποι γίγαντες που έκτιζαν τον κολοσσό της Ρόδου, πυραμίδες και κυκλώπεια κτίσματα σε όλη τη Γη, αντί να διαφωνούμε οι ηλίθιοι για το πώς έστηναν λέει τις σκαλωσιές…

Σίγουρα ο τύπος ο ψηλός, ο Γίγαντας, αναπαύεται εκεί που τον αφήσαμε τότε. Δεν έχουμε ασχοληθεί πάλι. Κυρίως γιατί η περιοχή του νοιάζεται μόνο να αποδείξει πως εκεί κοντά στο Λύκαιο, κάποιοι λυκάνθρωποι κάποτε έκαναν ανθρωποθυσίες. Άλλά άνθρακες και κάρβουνο ο θησαυρός. Λιγνίτης συγκεκριμένα. Στον οποίο έχουν βρεθεί τεράστιοι απολιθωμένοι φοίνικες, μαμούθ και πηγάδια χθόνιας λατρείας. 
Χωρίς καμιά σημασία. 
Γιατί μάλλον η σημερινή Άρκα δεν ανήκει πλέον στο Δία…

Αφ-αιρετικά

[ Ακέφαλοι οι λέοντες κι η πόλη λεηλατημένη...Sic transit gloria mundi!]
Λένε πως, το μεγαλύτερο αμάρτημα του ανθρώπου ( απέναντι στη φύση που τον γέννησε ), είναι να πεθάνει απαίδευτος και αγράμματος. Απαίδευτος από κάθε είδος εκπαίδευσης μέχρι και κοινωνικής ή πολιτισμικής ή και οικογενειακής ακόμη και αγράμματος από στέρηση παιδείας και ακόμη χειρότερα από αναπαραγωγή κατεστημένης ή περιχαρακωμένης γνώσης.

Προσωπικά θεωρώ ...ufo όποιον δεν παραδέχεται την ύπαρξη εξωγήϊνων, ήτοι απέχει παρασάγγας από φυσική και μαθηματικά. Αλλά το θέμα δεν είναι εκεί. Είναι στο εάν και κατά πόσο οι ευρείες μάζες των χωρών του πολιτισμένου δυτικού κόσμου τουλάχιστον, κατέχουν ένα ποσοστό γνώσης ικανό να οδηγήσει σύντομα την ανθρωπότητα σε ένα καλύτερο πλανητικό αύριο.

Οι αμφιβολίες και οι ενδοιασμοί είναι μεγάλοι και ενέχουν μια γεύση συνομωσιολογίας καθότι πολλά τα ανεξήγητα σε όλους τους πολιτισμούς από τα βάθη του χρόνου έως και σήμερα. Βέβαια απέναντι σε όλα αυτά υπάρχει η συλλογική μνήμη, η συλλογική γνώση που πλέον καταχωρείται στο net και τελευταία ακούγεται όλο και περισσότερο αυτό που λέμε συλλογική συνείδηση ή συνειδητότητα, ως ικανότητα ενός συλλογικού συνειδέναι.

Δεν θα τα αναλύσουμε, αλλά θα επισημάνουμε πως η αποστέρηση γνώσης με οιονδήποτε τρόπο σε οποιονδήποτε πολίτη του δυτικού κόσμου συνιστά θεμελιώδη αμφισβήτηση της ίδιας της δημοκρατίας του. Κι αφού το net αποτελεί πλέον τη Νέμεση της πληροφορίας απέναντι στη λήθη του χρόνου, θα έπρεπε η απρόσκοπτη πρόσβαση σε αυτό να είναι στοιχειώδες μέλημα κάθε σύγχρονης δημοκρατικής χώρας. Θαρρούμε πως συν τω χρόνω θα γίνει φυσιολογικά ( παρά τις όποιες προσπάθειες ελέγχου και χειραγώγησής του που ήδη συμβαίνουν) και θα σταθούμε στο αποτέλεσμα.

Το αποτέλεσμα λοιπόν της πληροφόρησης κυριολεκτικά (ως πληρότητα) της συγκεντρωμένης ανθρώπινης γνώσης αντιμετωπίζει δύο ενδεχόμενα :

α) το ενδεχόμενο της σύγχυσης που θα πιστεύει πως ο Καραϊσκάκης είναι γήπεδο του Ολυμπιακού ή

β) το ενδεχόμενο της επί-γνωσης που θα πιστεύει ορθά πως ήταν ο περίφημος γιός της καλογριάς

και αντίστοιχα σε επίπεδο συνειδητότητας:

α) αν το λιοντάρι στην οθόνη δεν προφτάσει την αντιλόπη θα πιστεύει πως τη γλίτωσε η φουκαριάρα η αντιλόπη και

β) το καημένο το λιοντάρι θα πεθάνει απ’ την πείνα

Η διαφορά ανάμεσα στα παραδείγματα είναι τεράστια και υποδηλώνει πως ακόμη κι αν κατακτηθεί η γνώση οφείλει να γίνει κτήμα μας και επίγνωση των πραγμάτων, ώστε να κινητοποιήσει τη συνείδηση προς τη σωστή κατεύθυνση πέρα και πάνω όχι μόνο από τη λογική, αλλά και από το συναίσθημα που είναι η ανώτατη αίσθηση του ανθρώπου…

Θα φτάσουμε δηλαδή σε ένα σημείο όπου η συνείδησή μας θα ακολουθεί τον διττό φυσικό κανόνα της συνύπαρξης της τάξης με το χάος, αναβαθμίζοντάς την έτσι ως φυσική συνειδητότητα και όχι ως ψευδοπνευματική όπως ισχυρίζονται στο net διάφορες παραθρησκευτικές ομάδες και κερκίδες.

Κι αυτό είναι φυσιο-λογικό. Γιατί πέρα από την έως τώρα παρατήρηση των φυσικών φαινομένων του συλλογικού πολιτισμού μας, θα έχουμε τη δυνατότητα της μέθεξης και ενδεχομένως και της επικοινωνίας με τον φυσικό ή συμπαντικό Νού τουλάχιστον κατά το ποσοστό της διατεταγμένης και εκδηλούμενης και πάντοτε σχετικής πραγματικότητας.

Φυσικά ο δρόμος μιας ''επαφής'' παραμένει μακρύς για όποιον μπορεί να εννοήσει την έννοια και το μέγεθος της πραγματικότητας ακόμη και πέραν του εκδηλούμενου γίγνεσθαι. 

Τα παραπάνω βέβαια είναι ψιλά γράμματα που προσπαθούμε να περιγράψουμε με απλά λόγια, μήπως και γλιτώσει η συλλογική απαίδευτη συνείδηση από τις παγίδες των ψευδοπροφητειών και των κάθε είδους ιερατείων που κατακλύζουν το διαδίκτυο με μια σειρά από κωμικοτραγικές τοποθετήσεις – παγίδες, με σκοπό τους οπαδούς και τα καμένα μυαλά που χρειάζονται για να επιβιώσουν ως παραεξουσίες στο σύγχρονο αύριο… 

Στα πλαίσια της παραθρησκευτικής τους επίδειξης κωμικοτραγικών γνώσεων συγκαταλέγουν και φτηνή ουφολογία, προσπαθώντας με τη φαιδρότητα του θέματος να αποτρέψουν το ενδιαφέρον της ανθρωπότητας για μια πιο σοβαρή  ματιά έξω και πέρα απ’ τον πλανήτη, κίνηση που a priori θα αμφισβητεί θεσμούς και παραδόσεις χιλιετιών…

Κι ακριβώς εδώ επανέρχεται το θέμα της δημοκρατικής τάξης. Πρέπει ή όχι η ανθρωπότητα να δει ανεμπόδιστα από δογματισμούς τη γειτονιά του γαλαξία της καταρχήν? Πρέπει ή όχι να προετοιμαστεί για ότι δει το νέο τηλεσκόπιο του διεθνούς διαστημικού σταθμού που πρόσφατα στάλθηκε σε τροχιά?

Η μήπως τελικά και οι σύγχρονες δημοκρατίες μας - όπως πάντα άλλωστε -υποχωρούσαν στον δομικό κανόνα της εξουσίας που ορίζει πως αυτή εκτελείται από ελάχιστους και εν γένει εκλεκτούς?

Τελικά το αύριο μιας επί-γνωσης, μιας συνειδητότητας ή ακόμη και μιας επαφής τρίτου (ή άλλου) τύπου αφορά την ανθρωπότητα των 7 δις πληθυσμού ή μια τάξη εκλεκτών και μυημένων?  Και αν συμβαίνει το τελευταίο, τότε ποια θα είναι η μοίρα του υπολοίπου της αφαίρεσης? Μήπως η ίδια η αφαίρεση?   

Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος?

Ζει και βασιλεύει! απαντάνε με δυνατή φωνή ιερής κατάφασης αιώνες τώρα οι έλληνες ναυτικοί στη γοργόνα, την Αταργάτιδα.  Στη Σειρήνα, την αδερφή του Μεγαλέξανδρου, στην πανέμορφη Θεσσαλονίκη τη συμπρωτεύουσά τους, που όντας από τη μεγαλύτερη ελληνική βασιλική γενιά, θαρρείς πως δεν αξίωσε να βρει ακόμη λιμάνι όταν τη βλέπεις να  ξημερώνει αντίπερα στο βορρά της Κοπεγχάγης αγναντεύοντας τα πέλαγα της γης.

Ζει και βασιλεύει! Είναι μια αλήθεια που κράτησε ζωντανό τον ελληνικό πολιτισμό, τον πολιτισμό του ''πολίτη-οπλίτη'' και της ''πόλης'', που διαφοροποιημένος πια - πλην Λακεδαιμονίων -, σε οικουμενικό και αυτοκρατορικό, ρίζωσε με την ελληνική γλώσα στις ελληνιστικές επαρχίες της Ανατολής, μέχρι τις Ινδίες.

Μεταλαμπαδεύτηκε αργότερα από τη δωρική, την ελληνογενή Ρώμη, τη Ρώμη των απογόνων της μυθικής Τροίας στη Δύση και έφτασε μέχρι σήμερα μπολιάζοντας κι αυτή την ίδια την αγγλική γλώσσα, να απλώνεται μέχρι τον νέο κόσμο της Αμερικής.

Άρα ζει και βασιλεύει ο στρατηλάτης του πολιτισμού, ο Ισκάντερ της ανατολής κι ο άγνωστος φωτεινός Άλι, ο ''αναμενόμενος απελευθερωτής''. 
Ζει και βασιλεύει ο στρατηγός μύστης των ορφικών και των καβειρίων που κατάφερε αιώνες μετά τη μυθική εκστρατεία του Διονύσου να πει στους Πέρσες και τους Φοίνικες και τους Αιγυπτίους, πως ήταν Πελασγοί θαλασσοπόροι και γόνοι βασιλιάδων ενός μυθικού Άργους και μιας πολυταξιδεμένης Αργούς στο χώρο και το χρόνο.

Ζει και βασιλεύει ο δίκερως ημίθεος, που όρισε για τους λαούς της γης τα νέα πολιτισμικά σύνορα ενός ξεχασμένου πελασγικού κόσμου, που άφηνε απέξω μόνον τα ''μιαρά έθνη'' των Γωγ και Μαγώγ, κλείνοντας οριστικά τις Πύλες της Κασπίας και την Άορνο Πέτρα στα Ιμαλάϊα.

Ζει και βασιλεύει ο γιος του Αμ-Ων-Ρα του ανώνυμου Θεού όλων των θρησκειών μέχρι σήμερα, ενώνοντας την ανατολή με τη δύση.
Ζει και βασιλεύει ο Ήρωας των εποχών, που έπαψε την Μήνιν του Αχιλλέα στέκοντας υποσχετικά στο Σήμα του, οδηγώντας τους νέους Μιρμιδόνες κατά φάλαγγα σε αήττητες μάχες μέχρι τα άκρα της ανατολής, έχοντας κατά νου να προλάβει τη μοίρα των γενναίων που απάγονται νέοι στους ουρανούς, ώστε ν’ αποκαλύψει με τα βήματά του το Νότο της Λιβύης του Φαέθοντα και του Ίκαρου και τη Δύση των Εσπερίδων του Ηρακλή και του Άτλαντα.

Ο πρώτος και ύπατος Μέγας της ανθρώπινης ιστορίας δεν πέθανε στη Βαβυλώνα.

Ζει και βασιλεύει ο Άριστος, στον έκδηλο και συνάμα απροσδιόριστο ορίζοντα της αθανασίας αυτών που ανεβαίνοντας ως φλόγα θυσίας στο θέειν του σύμπαντος κόσμου, μεταφέρουν ευθαρσώς τη διαδοχή των ανθρωπίνων: ''τω αρίστω''.

Ζει και βασιλεύει ο Λέων της Χαιρώνειας του ενωμένου ελληνισμού και των ζωδιακών και των αστρικών συστημάτων, παρότι διάβηκαν οι Ιχθείς και ήρθε ο Υδροχόος, αυτός που κατέδειξε και την παλιότερη εποχή του Ταύρου και του Μίνωα και του Μην της υπτίως της Αιγηίδος ''αιγ-ύπτου'' χώρας.

Ζει και βασιλεύει ο Ευγενής, που γενναιόδωρα στάθηκε στην άκρη αφήνοντας αυτός ο κρύπτων τον ήλιο, να λάμψει και στο στοχασμό του Διογένη.

Ζει και βασιλεύει ο αιώνιος Νέος του ελληνισμού, που γητεύει έφιππος την ορμή και την ανησυχία και τους φόβους του Βουκεφάλα.

Ζει και βασιλεύει ο Βοριάς των μακεδνών, που διάβηκε σοφός και ώριμος μπροστά στη Σφίγγα κι ορμητικός καταλύτης στο Γόρδιο δεσμό, φωνάζοντάς στους καιρούς πως ότι δε λύνεται, κόβεται.

Ζει και βασιλεύει ο ημίθεος, που σήμανε τις ορνούς – διόδους της ύπαρξης στο φωτεινό και δίκερο έμβλημά του.

Ζει και βασιλεύει ο Δωριεύς, ο Μακεδνός, ο Λακεδαιμόνιος που τονίζοντας το πλην των ύστερων Λακεδαιμονίων, απήγαγε τη μεγαλοπρέπεια της δωρικής του νέας παρακαταθήκης στα πέρατα της ανθρωπότητας και του χρόνου, ως ύστερος κυβερνήτης της Αργούς.

Ζει και βασιλεύει ο Αργεάδας, ο πελασγός κι ο πελ-Αργός της γενιάς του Περδίκκα, του Τήμενου και του Ηρακλή μέχρις εκεί όπου η Ήρα και ο Δίας της άρρητης και νέας ελληνικής γενιάς αφανίζουν τον Κρόνο και τον Χρόνο, αφήνοντάς τον στα τάρταρα του μύθου.

Ζει και βασιλεύει ο οραματιστής της Ιλιάδας που δεν χρειάστηκε έπος της αχίλλειας διαδρομής του, όπως οι πρόγονοί του δεν χρειάστηκαν τείχη, γιατί γήτεψε την Μήνιν της ιστορίας απελευθερώνοντας οριστικά την αιτία της ωραίας Ελένης της γενιάς, μπολιάζοντας τον πόλεμο, τον έρωτα και τη μούσα στους αιώνες να ξεχωρίζουν κι οι τρεις μαζί τον έλληνα των καιρών, χωρίς την ανάγκη βαρβάρων.

Ζει και βασιλεύει ο Αλέξ-Ανδρος  χαιρετίζοντας την ανάδειξη του αληθινού ανδρισμού ως του ενάρετου και του γενναίου, στις στρατιές του κόσμου.

Ζει και βασιλεύει. Πως θα μπορούσε να είναι αλλιώς?

Αλλιώς η αδερφή του η τελική Νίκη, η Αταργάτις, η Σειρήνα, θα γίνει Όστρια ορμητική του Νότου που θα ζητά να ξεσηκώσει τις φάλαγγες των Μιρμιδόνων Μακεδνών και τις Μόρες των Λακεδαιμονίων των ''σπαρτών'' κατά μιας ανθρωπότητας που θα έχει θεωρηθεί ως βάρβαρη, με το βασιλιά της μέγα Νεκρό… 
Αλλοίμονο σ' όποιον αδαή τολμήσει να το αρνηθεί...

Μήπως?

Στο σύμπαν επικρατούν ταυτόχρονα η τάξη και το χάος. Το αρμονικό και το τυχαίο ή απροσδιόριστο. Αυτοί οι κανόνες επικρατούν στην παρατηρούμενη  πραγματικότητα, αλλά και στην επιστημονική θεωρία. Κάθε είδους θεωρία, από κοσμολογική έως και κοινωνική. Οι ίδιες οι ανθρώπινες ζωές καθορίζονται παράλληλα από αυτές τις δυο αρχές. Έτσι κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το αύριο με τη σιγουριά των δεδομένων, ει μη μόνον εάν δεν παρέμβει το τυχαίο, το απροσδιόριστο, που προκαλεί συνήθως αυτό που λέμε εξαίρεση στον κανόνα.

Για τον ίδιο λόγο και σύμφωνα με τα μέχρι τώρα επιστημονικά δεδομένα, εδώ και 1.000.000 χρόνια δεν έχει συμβεί η περιοδική αναστροφή του γήινου μαγνητικού πεδίου, παρότι συμβαίνει κάθε 260-360 χιλιάδες χρόνια περίπου, με μέσο όρο διάρκειας της καταστροφικής μεταβολής τα 100 χρόνια. Βέβαια το ηλιακό μας σύστημα άρχισε να διαβαίνει τον ισημερινό του γαλαξία και κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά εάν αυτή η αναμενόμενη αναστροφή δεν έχει ήδη ξεκινήσει αργά και ανεπαίσθητα, προκαλούμενη πάντοτε από έναν συνδυασμό κοσμολογικών δεδομένων που έχουν σχέση με τη θέση μας στο γαλαξία.

Το παραπάνω που αποτελεί την επιτομή της κυκλικότητας του χρόνου και των περιόδων ζωής, αναφέρεται επειδή αποτελεί τον έσχατο ίσως φόβο της ανθρωπότητας. Αν όμως το ανάγουμε στον άγνωστο και απροσδιόριστο κίνδυνο καταστροφής, τι είναι άραγε αυτό που σήμερα απειλεί με σιγουριά την ανθρωπότητα με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα?
Οι άμεσες απειλές είναι δυο :

·         Η κλιματική αλλαγή στον πλανήτη και

·         Η προσπάθεια επιβολής της νεοταξικής παγκόσμιας δικτατορίας

Χωρίς αμφιβολία σήμερα το κλίμα της γης έχει αποσταθεροποιηθεί με την αλόγιστη ανθρώπινη παρέμβαση στους πόρους της. Γεγονός που προκαλείται από την ανταγωνιστική τάση δημιουργίας χρήματος, χωρίς κανόνες για την επιβίωση του περιβάλλοντος και του πλανήτη. Αυτή η αυτοκαταστροφική ανηθικότητα απέναντι στη φύση είναι ικανή να μας αποβάλλει από αυτή ως παράσιτα.
Η ζωντανή και αυτορυθμιστική Φύση θα μπορούσε να το κάνει με πολλούς τρόπους :

·         με ένα μεγαλύτερο κύμα πλάσματος από τον ήλιο

·         με την πρόσκρουση ενός μετεωρίτη

·         με τη διάβασή μας από έναν γαλαξιακό κρατήρα καταστροφής

·         με μια αναστροφή του γήινου μαγνητικού πεδίου

·         με την πλημμυρίδα της θανατηφόρας ηλεκτρονικής ομίχλης

·         με έναν τυφλό / τυχαίο πυρηνικό πόλεμο

·         με την πανδημία ενός ανεξέλεγκτου ιού κλπ

ακολουθώντας τις γνωστές Permian και Ordovician περιόδους εξαφάνισης της ζωής στον πλανήτη ή τις πάμπολλες μη ολοκληρωτικές ανά περιόδους που αφορούν απλά τη θέση και την απόστασή μας από τον ήλιο. Κάτι που ήδη συμβαίνει στο διπλανό μας πλανήτη Άρη. Και όλα τα παραπάνω με την προϋπόθεση ότι οι αστέρες ακολουθούν σταθερές τροχιές στο διάστημα. Τελευταία όμως η επιστήμη διαπιστώνει πως ούτε αυτό συμβαίνει απόλυτα.

Παράλληλα με τα παραπάνω, ο δεύτερος άμεσος κίνδυνος είναι η προσπάθεια επικράτησης μιας παγκόσμιας δικτατορίας πριν τη φυσιολογική και ώριμη επίτευξη ενός παγκόσμιου πλανητικού πολιτισμού. Όσοι δεν την πιστεύουν θα πρέπει να απαντήσουν σε ερωτήματα όπως:

·         γιατί κατασκευάζονται κάθε είδους καταφύγια, ακόμη και από vip

·         γιατί απομειώνεται ο ανθρώπινος πληθυσμός με πολέμους, με μεταλλαγμένα τρόφιμα, με μολυσμένες πόλεις και πόσιμα νερά, με νέες ασθένειες, με δηλητηριασμένη ατμόσφαιρα, με κατεστραμμένο περιβάλλον, με πλανήτη σκουπιδότοπο, κλπ

·         γιατί διώκονται ολόκληροι λαοί με το πρόσχημα της τρομοκρατίας

·         γιατί εντείνεται η αναζήτηση νέων πλανητών

·         γιατί ήδη σχεδιάζονται πολυδάπανες αποστολές εποίκησης

·         γιατί γίνεται ανεξέλεγκτη η ηλεκτρονική ομίχλη συχνοτήτων

·         γιατί θέλουν να μεταλλάξουν τα είδη ζωής και κυρίως τον άνθρωπο

·         γιατί όλο και περισσότεροι μιλούν για διεθνή συνομωσία

Ο πολιτισμός μας έχει λίγες χιλιάδες χρόνια ζωής με μυθικές μόνον αναφορές σε προηγούμενους που αφανίστηκαν. Κι ας σημειώσουμε εδώ ότι οι αρχαίοι έλληνες ονόμαζαν έναν πλήρη κύκλο πολιτισμού με διάρκεια 26.000 ετών περίπου, Μέγα Ενιαυτό. Αυτόν τον θεωρούσαν θείο και άρρητο (ανείπωτο) και γι αυτό δε μας άφησαν σχετικές πληροφορίες.

Τελικά μήπως πράγματι κάτι συμβαίνει?

Μήπως πράγματι φοβούνται το πέρασμα του ηλιακού μας συστήματος από τον ισημερινό του γαλαξία?

Μήπως ήδη συμβαίνει πληθυσμιακή απομείωση με πραγματικούς, αλλά και οικονομικούς πολέμους, όπως ο δικός μας, που ακόμη δεν έχουμε αντιληφθεί τις συνέπειές του?

Μήπως η πυροδότηση της λαθρομετανάστευσης στοχεύει στην πληθυσμιακή αλλοίωση και στην επικράτηση ενός μιγά ανθρωπότυπου?

Μήπως γνωρίζουμε πολύ λιγότερα από όσα γνωρίζει μια παγκόσμια ελίτ?

Μήπως αυταπατόμαστε ή μήπως ζούμε ήδη μια εικονική πραγματικότητα?

Μήπως η έτσι κι αλλιώς σχετική πραγματικότητα μας οδηγεί σε μια νέα βελτιωμένη συνειδητότητα, υποβοηθούμενη ίσως από την χρήση της τεχνητής μνήμης και την ηλεκτρονική διάδοση της πληροφορίας?

Μήπως γινόμαστε κοινωνοί μιας νέας νοημοσύνης, αντιλαμβανόμενοι περισσότερα?

Μήπως πέραν της γήινης αρχίζουμε να έχουμε και εξωγήινη αντίληψη συμμετέχοντας σ’ αυτό που λένε συμπαντικό Νου?

Μήπως αυτή η διάσταση ύπαρξής μας είναι καιρός να ξεπεραστεί και να δούμε κι άλλες διαστάσεις ύπαρξης όχι απαραίτητα υλικές, δίπλα μας? 

Έχουμε μάθει να λέμε πως η τάδε εποχή ήταν σημαντική. Λάθος. Καμιά εποχή δεν ήταν σημαντικότερη από την εκάστοτε τωρινή. Σήμερα συμβαίνει το γίγνεσθαι και κατά ένα μεγάλο βαθμό το αύριο εξαρτάται από αυτό. Όπως και να ‘χει έχουμε την τύχη να ζούμε σε ενδιαφέροντες καιρούς. Καιρούς που σημαίνουν το μεγάλο βήμα προς έναν πλανητικό ή και διαπλανητικό πολιτισμό ενός φύσει βελτιωμένου μετανθρώπου που οφείλει να προστατευθεί από τους ομοίους του, συνωμότες ή εκμεταλλευτές της άγνοιάς του, σεβόμενος παράλληλα τη μάνα Φύση. Πριν καν συνυπολογίσει τον παράγοντα μιας εξωγήινης απειλής ή μιας επαφής τρίτου τύπου.

Σήμερα λοιπόν, δεν είναι η παγκοσμιοποίηση καθαυτή το πρόβλημα, καθώς αποτελεί μια αναπόφευκτη και ώριμη φυσική συνθήκη στο αύριο. Το πρόβλημα είναι ο τρόπος που αυτή θα επιτευχθεί. Θα αφήσουμε να είναι μια παγκόσμια νεοταξική μιλιταριστική δικτατορία βασισμένη στο νόμο και την τάξη και την θρησκευτική προσήλωση στο σκοπό της με μια νέα πανθρησκεία ή θα καταστούμε πολιτισμικά ικανοί να ξεπεράσουμε αναχρονιστικές αντιλήψεις, θεοκρατικές προσηλώσεις και ανταγωνισμούς συμφερόντων, ώστε να δημιουργήσουμε μια δημοκρατική παγκόσμια κοινότητα των εθνών στα πλαίσια ενός νέου πλανητικού πολιτισμού?

Ενός πολιτισμού όπου η γνώση και η τεχνολογία θα αντικαταστήσουν το παραδοσιακό κεφάλαιο και θα εξυπηρετούν καλύτερα τον άνθρωπο και τη φύση, ατενίζοντας επιτέλους όχι στα σωθικά της Γης, μα έξω απ’ αυτή στην απέραντη γειτονιά της, σαν μία και ενωμένη ανθρωπότητα? 

Έμποροι των Εθνών

 Στο βιβλίο με τον εντυπωσιακό τίτλο ''οι Έμποροι των Εθνών'' ο Α. Παπαδιαμάντης  διηγείται το κυνηγητό των πειρατών στις ελληνικές θάλασσες από τον έλληνα έπαρχο της Νάξου.

Στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά ο μοναδικός και αείμνηστος Νίκος Ξυλούρης τραγούδησε την περιπέτεια των θαλασσών, την αναμονή και την αγωνία.

Ήταν δυο μεσαιωνικοί αιώνες (14^ος και 15^ος ) που το φαινόμενο των πειρατών αλώνιζε στη Μεσόγειο και τον Ατλαντικό.

Ποιοι ήταν όμως οι πειρατές?

Το μέγεθος του στόλου τους, η οργάνωση και η δράση τους για δυο αιώνες δεν δικαιολογεί τις συντηρητικές απόψεις περί περιστασιακών τυχοδιωκτών.

Ανατρέχοντας τις πηγές κανείς διαπιστώνει πως αποτελούσαν το στόλο του Τάγματος των Ναϊτών ιπποτών οι οποίοι διωγμένοι κατά ξηρά από τον Φίλλιπο IV της Γαλλίας (13 Οκτωβρίου 1312μΧ γνωστός και ως Φίλλιπος ο Ωραίος) και τον Πάπα της Ρώμης Κλημέντιο Ε’ οι οποίοι χρεωμένοι στους Ναΐτες, ζηλεύοντας τη δημοτικότητά τους και εποφθαλμιώντας τη μεγάλη περιουσία τους, αποφάσισαν να καταστρέψουν το Τάγμα του Ναού και να ιδιοποιηθούν τους θησαυρούς του. 

Στα επτά χρόνια των διώξεων που ακολούθησαν εξοντώθηκαν τα περισσότερα μέλη του Τάγματος με ιεροεξεταστικές δίκες.

Ο τελευταίος Μάγιστρος του Τάγματος Ζακ Ντε Μολέ (22^ος Μέγας Διδάσκαλος) κάηκε στην πυρά στις 18 Μαρτίου 1314.

Ο θρύλος θέλει να καταριέται τους δημίους του και πράγματι ο βασιλιάς Φίλλιπος και ο Πάπας της Ρώμης Κλημέντιος Ε’ πέθαναν αμέσως μετά από ανεξήγητες ασθένειες.

Τι ήταν όμως οι Ναΐτες ιππότες?

Το 1118 μΧ  εννέα Γάλλοι ιππότες υπο τον Υγ ντε Πεγιέ φτάνουν στο Βασίλειο της Ιερουσαλήμ που ίδρυσε ο Γοδεφρίδος ντε Μπουγιόν και οι Σταυροφόροι του και εγκαθίστανται πέριξ του Ναού του Σολομώντα ονομαζόμενοι έτσι Ιππότες του Ναού, Ναίτες ή Τάγμα του Ναού.

Αρχικά ζούσαν στην απόλυτη φτώχεια, αφοσιωμένοι όμως απόλυτα στον ιπποτικό κώδικα  της εποχής, έτσι ώστε σε λίγα χρόνια ο αριθμός τους να αυξηθεί σε 300 ιππότες και 3000 απλό στρατό και έκτοτε να αυξάνεται συνεχώς.

Υποστηριζόμενοι από τον Άγιο Βερνάρδο που αποτελούσε μορφή της εποχής απέσπασαν την επίσημη αναγνώριση από τον Πάπα Ονώριο II, ως θρησκευτικό και στρατιωτικό Τάγμα με εσωτερικό κανονισμό και καταστατικό που καθόριζε μια πολύ κλειστή αδελφότητα ανδρών με αριστοκρατική καταγωγή, πλαισιωμένη πέραν των Ιπποτών με ιπποκόμους, υπηρέτες, τεχνίτες και χειρόνακτες.

Διοικητικά επικεφαλής ήταν ο Μάγιστρος και ακολουθούσαν ο Πρωτόγερος, Ο Στρατάρχης και ο Αρχηγός. Το Τάγμα ήταν απαλλαγμένο από φόρους και απολάμβανε δικαστική αυτονομία, όντας υπόλογο αποκλειστικά και μόνον στον Πάπα της Ρώμης και δρούσε υπό τις δικές του εντολές.

Η εισαγωγή μελών στο Τάγμα έκτοτε είχε αυστηρές προϋποθέσεις και δοκιμασίες, όπως και σήμερα περίπου τα αντίστοιχα τεκτονικά.

Η σημαία των Ναιτών ήταν ένας κόκκινος σταυρός μέσα σε λευκό και μαύρο πλαίσιο ( σταυρός της Μάλτας) και η σφραγίδα τους απεικόνιζε δυο ιππότες έφιππους στο ίδιο άλογο σα σύμβολο πενίας και συντροφικότητας.

Η πολεμική τους κραυγή ήταν : ''Non nobis Domine non nobis sed Nomini Tuo da glorian – όχι σε εμάς Κύριε, αλλά στο όνομά Σου δώσε τη δόξα''.

Με την υποστήριξη βασιλέων και αριστοκρατών της Ευρώπης που τους παραχωρούσαν μερίδια της περιουσίας τους έγιναν το 12^ο αι. πανίσχυροι με γη, περιουσίες, λιμάνια και στόλους…

Σύντομα λόγω του πλούτου αλλά και της δυσκολίας διακίνησης εμπορευμάτων και χρημάτων στην μεσαιωνική Ευρώπη έγιναν οι εγγυητές συνοδοί αλλά και οι πρώτοι τραπεζίτες της Ευρώπης (με 20% μερίδιο) εφαρμόζοντας τη χρήση πιστωτικών σημειωμάτων που κατέληξε στις σημερινές επιταγές πληρωμής!

Σύντομα δάνειζαν ευγενείς και βασιλιάδες τόσο ώστε οι τελευταίοι να βρίσκονταν χρεωμένοι απέναντι σε ''πένητες'' ιππότες και να προκαλούν τη δυσαρέσκειά  τους.

Η αποτυχία της 2^ης Σταυροφορίας και η ήττα στη μάχη του Χάττιν (04/07/1187) από τις ενωμένες αραβικές δυνάμεις του Σαλαντίν ήταν η αρχή του τέλους της ευρωπαϊκής και βεβαίως της Ναιτικής παρουσίας στη Μέση Ανατολή.

Οι Ναίτες είχαν φροντίσει για τη μεταφορά του κέντρου τους και των θησαυρών τους βέβαια στη Γαλλία μέχρι που όπως είδαμε παραπάνω ο χρεωμένος σε αυτούς Φίλλιπος και Ο Πάπας Κλήμης Ε αποφάσισαν να τους εξοντώσουν.

Η αλήθεια είναι ότι όχι μόνον δεν κατάφεραν να τους εξοντώσουν αλλά ένα μέρος των όσων κατά θάλασσα διέφυγαν κατέφυγε στο Τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη (Κύπρο, Ρόδο και Μάλτα) το οποίο ο Πάπας Βονιφάτιος το 1312 με τη βούλα Ad Providam αναγνώρισε και του παραχώρησε αντίστοιχα προνόμια και θησαυρούς πλην της γης, του στόλου και των τιμαλφών που δεν απέσπασε από τους Ναϊτες.

Ένα άλλο μέρος του στόλου πέρασε το Γιβραλτάρ και υποστηριζόμενο από τα φιλικά πορτογαλικά λιμάνια ( port of Graal ? – λιμάνι του αγίου δισκοπότηρου?) έφτασε (1307-1309) μέσω της Ιρλανδίας στην κέλτικη Σκωτία η οποία με επικεφαλής  τον Γουίλιαμ Γουάλας  αγωνίζονταν να απαλλαγούν από την επικυριαρχία του στυγνού βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Β’.

Οι Σκοτσέζοι σε λίγα χρόνια πολέμων ελευθερώθηκαν τελικά με τη σημαντική συμβολή των Ναϊτών ιπποτών οι οποίοι τους βοήθησαν σα δύναμη αντίστασης στην επέκταση του καθολικισμού και της επήρειας του Πάπα, αλλά και σαν οπαδούς της παγανιστικής αντίληψης του Δρυιδισμού ο οποίος έχει πανάρχαιες ελληνικές ρίζες και επιρροές στην Σκοτία και την Ιρλανδία μέχρι σήμερα...( ήταν οι χώρες από τις οποίες οι αρχαίοι έλληνες προμηθεύονταν το ήλεκτρον – κεχριμπάρι).

Έκτοτε το Τάγμα των Ναιτών (των οποίων ο στόλος είχε περιέργως ειδοποιηθεί έγκαιρα να διαφύγει και να καταλήξει όπως παραπάνω) στράφηκε κατά του Πάπα της Ρώμης και των εδαφών και των συμφερόντων που αυτός επηρέαζε στην Ευρώπη και τη Μεσόγειο και επί 200 χρόνια έπλεε ως πειρατικός στόλος με μεταλλαγμένη σημαία τα χιαστί οστά και τη νεκροκεφαλή σε αντιδιαστολή με τις χιαστί κλείδες του παραδείσου και την τιάρα (παπικό σύμβολο) ορίζοντας έτσι το μεγαλύτερο σχίσμα αντιλήψεων και συμφερόντων που διαρκεί μέχρι σήμερα παρότι δεν καθομολογείται από την συμβατική ιστορία…

Ο προτεσταντισμός, ο νεοπαγανισμός, οι τεκτονικές στοές και άλλα σχήματα εναντιώνονται ακόμη στην περίφημη Unam Sanctam - παπική βούλα (1302 Βονιφάτιος ΙΙΙ ) με την οποία ο Πάπας της Ρώμης διεκδικεί απερίφραστα όλον τον πλανήτη Γη… 

Βέβαια με ανακατατάξεις σχηματισμών και συμφερόντων.

Να σημειώσουμε πως ένα μέρος του πειρατικού (Ναϊτικού) στόλου ακολουθούσε και καταδίωκε τους εξερευνητικούς στόλους όπως την αποστολή του Κολόμβου στην Αμερική, η οποία περιέργως δεν ονομάστηκε Κολομβία, αλλά Αμέρικα από τον Ιταλό εξερευνητή Βεσπούκι ...κατά τη συμβατική ιστορία.

Μέρικα όμως ονομάζεται στα Αιγυπτιακά ο αστερισμός της Αφροδίτης και ήταν καταγραμμένο από την αρχαιότητα πως κατά τη διεύθυνση του αστερισμού κείται μια ολόκληρη ήπειρος.

Κατά μια εκδοχή οι πειρατές – Ναΐτες κάτοχοι γραπτών πληροφοριών για το παραπάνω από τη Μέση Ανατολή αναζήτησαν πριν τον Κολόμβο μια ήπειρο πέραν της Ευρώπης που τους καταδίωκε με αφετηρία τη Σκωτία, ονομάζοντάς τη Λα Μέρικα και Α Μέρικα μεταφράζοντάς την σε Γη της Επαγγελίας μέχρι σήμερα …

Απόδειξη τα αμερικανικά φυτά που είναι από το 1440 σκαλισμένα στο εσωτερικό του ναού του Ρόσλιν που έκτισαν…

Φημολογείται πως ένα πλήθος κρυμμένης γραπτής γνώσης μαζί με θησαυρούς όπως το Graal αποσπάστηκε και κατέχεται από τους Ναϊτες μέχρι σήμερα.

Όπως και να 'χει η αλήθεια είναι πως ως πάροικοι της Ιερουσαλήμ για χρόνια συνειδητοποίησαν πως ο Εβραισμός, ο Χριστιανισμός και ο Μουσουλμανισμός αναφέρονταν στον ίδιο Θεό με κοινό γενάρχη τον Αβραάμ και απείλησαν έτσι τα αποκλειστικά δικαιώματα διαχείρισης του θρησκευτικού Φόβου και της Εξουσίας που επικαλούνταν τα Ιερατεία της εποχής μέχρι και σήμερα…

Γι αυτό είχαν σχέσεις  και δεσμούς με τους μουσουλμάνους Ασσασσίνους, με τους Σούφι και αργότερα με τους Δρυιστές Κέλτες, διατηρώντας κρυφά και απόρρητα τις δικές τους ανεκτικές και γνωστικιστικές θρησκευτικές πεποιθήσεις και αντιλήψεις μέχρι σήμερα οι οποίες βέβαια εμπεριείχαν γνωστικισμό, παγανισμό και αλχημεία…

Η πραγματικότητα δεν είναι σαφής και σίγουρα δεν εκφράζεται από την συμβατική ιστορία η οποία αποβλέπει στη διατήρηση του εξουσιαστικού κατεστημένου και μόνον.

Η ιστορική αλήθεια, οι αφανείς σχηματισμοί και δράσεις με σκοπό τα παγκόσμια συμφέροντα αξακολουθούν και σήμερα περισσότερο από ποτέ να συνιστούν εμπόρους των εθνών ….

Ποιοι όμως είναι αυτοί πραγματικά και ποιοι είναι οι πειρατές – τρομοκράτες σήμερα δύσκολο να πει κανείς αν δεν το ψάξει αρκετά στα άδυτα της χαμένης – κρυμμένης Γνώσης…