Η Ανάπτυξη Δεν είναι Ουτοπία

Η οικονομική ανάπτυξη της χώρας πέραν του γενικότερου οικονομικού περιβάλλοντος εξαρτάται από τρεις παραμέτρους.

Την φορολογική της πολιτική,  τη διάρθρωση του Κράτους, όπως αυτή απεικονίζεται στον στενό δημόσιο τομέα και τη χρηματοπιστωτική πολιτική της.

Η μεν πρώτη είναι εξόχως αρνητική όταν η ιδιωτική πρωτοβουλία στην Ελλάδα φορολογείται σε ποσοστό έως και 52% και η φορολογική πολιτική είναι μεταβαλλόμενη ανά εξάμηνο με αρνητικές επενδυτικά τάσεις.

Η δεύτερη είναι απαγορευτική λόγω της πολυαρμιοδιότητας που αναπαράγει γραφειοκρατία και της πολυδαίδαλης δομής που οδηγεί σε χρονική σπατάλη.

Και η  τρίτη είναι αδύνατη λόγω της αρνητικής συμπεριφοράς του ιδιωτικού τραπεζικού συστήματος σχετικά με τις χρηματοδοτήσεις επενδύσεων.

Απαιτείται λοιπόν ένα πάγιο φορολογικό σύστημα ανταγωνιστικό στο διεθνές περιβάλλον του, της τάξης του 10% σε επιχειρήσεις αλλά και νομικά ή φυσικά πρόσωπα, χωρίς προσχηματικές εξαιρέσεις.

Αυτό θα είχε σα συνέπεια την αποδοχή του και αντίθετα με τα όσα διατείνονται οι στεγνές και υποβολιμαίες αριθμητικές θεωρίες, την αύξηση των κρατικών εσόδων λόγω της ανακύκλισης της πραγματικής οικονομίας και της αύξησης του ΑΕΠ.

Παράλληλα θα ενέπνεε το απαραίτητο αίσθημα εμπιστοσύνης και δικαίου στα πρόσωπα και τις αγορές.

Στο Κράτος και τις δομές του – όπως αυτές απεικονίζονται σε έκθεση του ΟΟΣΑ – απαιτείται αποδόμηση και καθετοποιημένη επανασύσταση σε σύγχρονη μορφή, που θα συγκεντρώνει πληροφοριακά τις αρμοδιότητες και τις εντολές εφαρμογών, σε έναν μηχανογραφημένο Κυβερνοχώρο άμεσης και ομαλής διακυβέρνησης.

Είναι παρωχημένος βαυκαλισμός το να ισχυριζόμαστε πως είμαστε ευρωπαϊκό Κράτος, όταν αυτό δεν εκφράζεται στην καθημερινότητα του πολίτη μέσα από τα άμεσα και διαυγή αποτελέσματα μιας σειράς αλληλένδετων ηλεκτρονικών υπολογιστών σε όλες τις υπηρεσίες του.

Το κόστος που σπαταλάται από την προσκόλληση στο συντηρητισμό και την παραδοσιακή μέθοδο της γραφειοκρατίας, της τυπολατρίας και της χαρτομανίας είναι ανυπολόγιστο και σίγουρα μεγαλύτερο από την όποια μισθολογική του δαπάνη.

Οι εξορκισμοί για την αποκλειστική δήθεν ευθύνη της τελευταίας, δεν είναι παρά η παρωδία του ίδιου του συστήματος κρατικής διοίκησης.

Στην χρηματοπιστωτική πολιτική, η οποία οφείλει να χρηματοδοτεί κάθε επενδυτική δράση, το κράτος εάν δεν μπορεί να καθορίσει τους κανόνες χρηματοδότησης από τις ιδιωτικές τράπεζες, τότε οφείλει να συστήσει έναν ισχυρό Κρατικό Τραπεζικό Πυλώνα, ο οποίος θα λειτουργεί με σχέση καταθέσεων – χορηγήσεων ίση με ½.

Τα επενδυτικά προγράμματα κάθε μεγέθους οφείλουν να εξαρτώνται από τις μελέτες βιωσιμότητάς τους και όχι από την εισοδηματική κατάσταση του αιτούντος φυσικού προσώπου ή εταιρείας, η οποία συνήθως είναι απαγορευτική ως προς την προσπάθεια βελτίωσής της μέσω φυσικά της ίδιας της στοχευμένης επένδυσης.

Κι αυτό για τον απλούστατο λόγο πως το φυσικό πρόσωπο ή η εταιρεία η οποία έχει οικονομική επάρκεια , δεν θα αναζητήσει την αγορά κεφαλαίων για να επενδύσει.

Δυνάμει επενδυτής είναι αυτός που πρωτίστως επιθυμεί μέσω μιας επένδυσης να βελτιώσει την οικονομική του κατάσταση.

Αυτή η πρακτική θα απελευθέρωνε μονάδες και εταιρικά σχήματα, ώστε να οδηγήσουν σε μια εκρηκτική αύξηση του ΑΕΠ, με άμεση συνέπεια την κατακόρυφη αύξηση των κρατικών εσόδων, την επάρκεια των ασφαλιστικών οργανισμών, την άμεση αναζωπύρωση της πραγματικής οικονομίας, την αποτελεσματική αντιμετώπιση της ανεργίας και της κοινωνικής ανέχειας και την άμεση και σύγχρονη εκβιομηχάνιση της χώρας.

Μηχανισμοί φερεγγυότητας θα μπορούσαν να είναι τα Επιμελητήρια και οι κάθε είδους επαγγελματικές ενώσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να παρακολουθούν την εκάστοτε επένδυση για τον αντίστοιχο χρόνο της χρηματοδότησής της και να εγγυώνται γι αυτήν, με τη δυνατότητα πρότασης μεταφοράς της σε άλλο φυσικό πρόσωπο ή εταιρεία εάν αποκλίνει των στόχων της μελέτης βιωσιμότητας.

Με τα παραπάνω η περίφημη Ανάπτυξη δεν είναι ουτοπία, αλλά ρεαλιστικός στόχος που μπορεί άμεσα να ξεκινήσει, εάν αποδεχτούμε και εφαρμόσουμε το Αυτονόητο των προϋποθέσεών της. 

Οι τέσσερις ιδιότητες του νεοέλληνα

Ξαναμιλήσαμε για το είδος του ‘’νεοέλληνος’’, αλλά επειδή οι καιροί ου μενετοί οφείλουμε να συνεχίσουμε σκιαγραφώντας ευθαρσώς την αφεντομουτσουνάρα μας.

Όπερ και νεοέλλην σημαίνει εγωϊστής, υποκριτής, ευθυνόφοβος και ''εκτρελανσιστής''...

Ευτυχώς που το πρώτο και το τελευταίο σε λανθάνουσα μορφή κρατάνε ακόμη το dna της φυλής, άλλως θα αναρωτιόμασταν ...τι απέγιναν οι έλληνες της ιστορίας!

Εγωϊστής λοιπόν όχι με την καλή εκείνη άποψη του ενάρετου αρχοντικού τύπου που αισθάνεται αυτοπεποίθηση και τη διαχέει στο περιβάλλον, αλλά με την κακή εκείνη του παρτάκια, που ο κόσμος να καίγεται δίπλα του όσο ο ίδιος δεν παίρνει φωτιά σου λέει :’’ πω, πω ωραία εφεύρεση η ζέστη ρε μεγάλε!’’.

Εγωϊστής τόσο που για να σώσει το φιλοτομαριστικόν ιδεώδες,  ενθυμείται από τα ήντα και πάνω να μεθέχει των της ενορίας, να εκκλησιάζεται περιστασιακώς με την καλή και χριστεπώνυμη κενωνία, ελπίζοντας πως ο Ύψιστος θα του φυλάξει καμιά γωνίτσα στο αριστερό συννεφάκι στο βάθος και θα τη γλιτώσει, άσχετα αν μέχρι τούδε εγκλημάτισε κατά πάντων.

Κουστούμι μπλακ και κηρίο ανά χείρας απαραίτητο, καθό η κενωνία σε παρατηρεί και καταγράφει το εύσχημον του είδους σου κι έχει ο Θεός είπαμε γωνίτσα.

Τώρα βέβαια αν στην πορεία εκμεταλλεύτηκε μέχρι και τη μάνα του έχει προβλέψει πως προφταίνει, καθότι ο Κύριος συγχωρεί και προκάμουμε…

Το πολύ-πολύ να ρίξουμε κι εφτά μετάνοιες παραπάνω, να πάμε και μια Τήνο, ένα Άγιο Όρος, μια Βηθλεέμ ρ’ αδερφέ εν Κυρίω και τσακ το πήραμε το συγχωροχάρτιον…

Υποκριτής γενόμενος εκ του προηγουμένου καθότι όταν το προσωπικό συμφέρον βάλλεται, η άποψή μας αρέσκεται σε θεαματικές κωλοτούμπες μέχρι του βαθμού που κι ο γάϊδαρος είναι ιπτάμενος, αλλά εσύ ο συνομιλητής δεν τον βλέπεις και πρέπει να βάλεις τα γυαλιά σου.

Υποκριτής τόσο που η αμφίεση με προσωπίδες αρχαιόθεν παραμένει λαϊκή θεατρική ανάγκη, όχι για να ποιεί ήθη όπως τότε, αλλά για να προσποιείται ανήθη έθη στο σήμερα.

Έτσι το άσπρο γίνεται μαύρο και αντίστροφα αρκεί να γλιτώνουμε ότι μπορούμε από τα της πάρτης μας που συνήθως αποκαλούμε ‘’κεκτημένα’’.

Ευθυνόφοβος τόσο που οι άλλοι πρέπει να κάνουν τα πάντα και οι άλλοι θα φταίνε όταν αυτά τα πάντα δεν τα κάνουν καλά και για πάρτη μας.

Η ευθύτητα της ευθύνης αφορά μόνον στο ότι πρέπει να πλερωνόμαστε για αυτή όταν τύποις την έχουμε και όλες οι άλλες ευθείες της εξοστρακίζονται πλαγίως από πάνω μας.

Έτσι μονίμως φταίνε οι άλλοι για μας.

Οι πολιτικοί φταίνε για τους απολιτίκ πολίτες, οι Εβραίοι φταίνε για τους καλούς χριστιανούς Ελληνες, οι Ελ φταίνε που δε μας σώζουν, οι Δρακονιανοί που μας πίνουν το αίμα κι ο Κόκκαλης που δεν παίρνει ο βάζελος πρωτάθλημα.

Εμείς δε φταίμε ποτέ κι αν παρεμπιπτόντως αναλάβουμε την ευθύνη τότε σίγουρα είμαστε από τρελοί έως πανηλίθιοι.

Εκτρελανσιστής εκ των παραπάνω γίνεται διότι αναπαράγοντας το υποκειμενικό της φιλοτομαριστικής άποψής του διαστρεβλώνει την αντικειμενική αλήθεια τόσο που ή σε τρελαίνει ή προσπαθεί να σε τρελάνει.

Γι αυτό και διάλογος στην Ελλάδα δεν είναι ο τεμνόμενος λόγος, αλλά ή ο μονόλογος αυτού που θέλει να επιβάλλει την άποψή του στους άλλους με το ζόρι (ακόμη και στον εαυτό του και να τον πιστέψει στο τέλος ) ή η χάβρα των οβραίων όπου όλοι αλαλάζουν ταυτόχρονα παράγοντας θόρυβο και μόνο.

Ο αναπαραγωγός της τρέλας στην αρχαία ελλάδα ήταν ή ήρωας που έδινε τη ζωή του για τους πολλούς ή κωμικός που αναπαρήγαγε τη χαρά της ζωής γι αυτούς.

Ο αναπαραγωγός της τρέλας στη σύγχρονη ελλάδα είναι μια ηρωοποιημένη ( λόγω μεγέθους ) κωμωδία ο ίδιος που δε σε κάνει να γελάς...

Σε μια χώρα με τις παραπάνω ‘’αρετές’’ για να βρούμε το βηματισμό μας στην πρόοδο, χρειαζόμαστε παδεία και εκπαίδευση με την κυριολεκτική σημασία της έννοιας που παραπέμπει στη δυσκολία και τον επίπονο αγώνα.

Τότε και μόνο θα αποκτήσουμε χαρακτήρα και αυτοσεβασμό και αξιοπρέπεια, γιατί δε θα ‘μαστε οι ‘’κύριοι τίποτα’’ για τους οποίους φταίνε μονίμως οι άλλοι.

Συνήθως ακούς πχ πως οι κακοί σιωνιστές μας εποφθαλμιούν και θέλουν το κακό μας.

Ε και? Εμείς τι κάναμε για να ‘μαστε όπως αυτοί σε ‘’εν δυνάμει πολεμική κατάσταση’’ ή σε ‘’διαρκή επιστημονική έρευνα και εφαρμογή’’ ?

Τίποτα διότι εναποθέσαμε τις ελπίδες μας στο Θεό, στους Ελ και στον πολιτικό τυχοδιωκτισμό.

Και κυρίως σε κάθε άλλον πέραν του εαυτού μας.

Γι αυτό σήμερα ο εθνικός ξεπεσμός είναι ευκαιρία συνειδησιακής αλλαγής τέτοιας που θα επαναφέρει τον έλληνα στο προσκήνιο, ως πρωταγωνιστή του κόσμου…

Επιστροφή στη δραχμάρα λέμε!

Επειδή το παρακυριελέησον το βαριέται κι ο Θεός όπως με πληροφορεί η ιερά μονή Βατοπεδίου, τέταρτο λουξ ασκηταριό δεξιά με υδρομασάζ satellite tv και βάλε, είπα πως μάλλον δίκιο θα ‘χουν κι είναι καιρός να βγούμε όρθιοι από τας Ευρόπας και τη ξενερωσιά τους και να τυπώσουμε χαρτονόμισμα αθάνατο δραχμικόν και νεωτερικόν και σύγχρονον, τέτοιο που να τους τρέχουν τα σάλια λέμε!

Επικροτώ λοιπόν το αναρτηθέν που πήρα απ’ το φατσοβιβλίο και το αναλύω, ώστε να δείτε και να καταλάβετε το μυστικιστικόν του θέματος και των σχεδίων του και τη δύναμη και τη γοητεία, που η πάλαι ποτέ κραταιά δραχμούλα μας μπορεί να ανακτήσει.

Δείτε και παραγγείλετε ελεύθερα χαρτομάντηλα για τη νοσταλγία λέμε και την πιθανότητα χειραφέτησης απ’ την τροικανή σκλαβιά, που μας έκανε η βάρβαρη  τα πεζοδρόμια ίσιωμα και τα μάρμαρά μας τ’ αθάνατα τεμάχια και σίδερα ατάκτως σε πλατείες ειρημένα…

Δείτε, θαυμάστε και δώστε βάση στην ανάλυση τη μυστικιστική λέμε :

Πρώτο πάνω αριστερά στο δεκαχίλιαρο, πρώτη μούρη ο Μάκης, ο sir της ποδοσφαιρικής νύχτας, ο μεγιστοτεράστιος λέμε! Διαθέτετε Μάκην ρε ξενέρωτα Γιουρόπια? Όχι βεβαίως - βεβαίως. Είδος ημεδαπές και μουράτο. Μάγκας με τα πούρα του λέμε και γουστάρουμε και κρατήστε για πάρτη σας τις αντικαπνιστικές εκστρατείες και τους καπνονόμους στα φαγάδικα και τα σκυλάδικα. Άει Σιχτίρ!

Δεύτερο δίπλα το πεντοχίλιαρο κάτι μεταξύ Καϊλη και Ρο 20 λέμε, αισθησιακόν και σφριγηλόν, δια το σφρίγος και τη δύναμη του greek money value! Βάλτο δίπλα στη φάτσα της Ελισάβετ της Αγγλίας και συμπέρανε άμεσα τη διαφορά λέμε. Οφθαλμοφανής και οφθαλμόλουτρη!

Τρίτο αριστερά χιλιάρικο never dies κι ας μπήκε ολίγον στην αφάνεια καθό και Μητσοτάκειον κρητίκαρο αιωνόβιον και βάλε τσικουδιές σύντεκνε που θα μας κραίνει η φραγκιά για τσι κρήτης τα ρακιά και τους κοχλιούς λέμε!

Έχετε Ζωνιανά ρε ξενέρωτοι? Όχι βεβαίως – βεβαίως. Που να ξέρετε σεις από πράσινη αρματωμένη ανάπτυξη στον Ψηλορείτη λέμε.

Όπα αιντές αιντές Κρήτη μου όμορφο νησί…να καούνε τα euro λέμε!

Ρίξε δυο μπαλοθιές ρε σύντεκνε.

Τέταρτον ημιχαμοσούρτιον σημιτικόν κι οβρέϊκο, από δεξιά προς αρσιστεροσοσιαλιστικά και νεοφιλελεύθερα λέμε, διότι ο μέγας ο σιωνοσινικός γερμανοπυργιώτης Σημίταρος ο ευρωπαικός, σας την έκανε με το euro και με το χρηματιστήριο κι ακόμη ψάχνετε πως διάλο κίνησε τόσα λεφτά η Ελλάδα λέμε.

Εποχές δημιουργικής λογιστικής και παραγωγής αεροeuro  που θα διδάσκονται τα επόμενα φίφτυ γίαρς και βάλε…

Πέμπτο διαχρονικό κι αθάνατο κατοστάρικο διότι ‘’Αντρέα ζεις εσύ μας οδηγείς’’ …ακόμη λέμε κι ο λαός …όπου να ‘ναι θα ‘ρθεί στην εξουσία!

Κι επιτέλους θα βγεί όξω από ΕΟΚ και ΝΑΤΟ και ψευτοσυνδικάτο λέμε.

Ξέρετε ρε σεις κρυόκωλοι βόρειοι τι πα να πει κατό δραχμές αντρέικες ?

Εφτά καφέδες, δυο ποτά κι ένα πακέτο τσιγάρα καρέλια σε καιρούς αδέσμευτους κι ανεξάρτητους λέμε!

Αχ δραχμούλα, δραχμάρα γίνεσαι αν θες κι αν έρθουν οι σούρδοι οι βόρειοι για τα μπανάκια τους μετά του χειμώνος θα τους πούμε όξω ρε, τραβάτε στο αμβούργο να μπανιαριστείτε στ’ απόβλητα τα βιομηχανικά σας λέμε!

Οι κυρίες που δε φέρουν καμιά ομοιότητα με Μέρκελ και Λαγκάρντ θα επιτρέπονται βεβαίως – βεβαίως διότι ουδεμία ευθύνη φέρουν… για να είμαστε και δίκαιοι.

Έτσι. Δραχμή ήλιο και θάλασσα και μεσογειοθεραπεία λέμε γιατί πολύ μας ζάλισαν!

European Νεοέλλην

Η Φύση είναι διττή. Ως εκ τούτου άπαντα έχουν δύο όψεις. Παρομοίως και ο homo sapiens των ημερών μας ο ανατολικομεσόγειος ο καλούμενος και νεοέλλην.

Όστις αρέσκεται και δύναται να σκέπτεται διπλά. Άλλοτε με την άνω κεφαλή και άλλοτε με την κάτω (του στομάχου).

Δεδομένης της κρίσης η σκέψις εντοπίζεται μονίμως νοτίως του ομφαλού και παράγει πρακτικές ποδοσφαιρικού αγώνα επιπέδου ντέρμπι. Αυτό διότι η αγωνία, το άγχος και το στρες το πολιτικό γενικότερα τον έχει προσκολλημένο στον άρτο τον επιούσιο, με φαντασμαγορίες κατσαρόλας και συνταγών μαγειρικής, αι οποίαι πλέον διδάσκονται κι απ’ το tv.

Ένεκα του αγώνα της κατσαρόλας λοιπόν και με την χαμηλή αντιληπτικότητα της κάτω σκέψης, αδυνατεί πέραν του δέντρου της συκής να δει το υπόλοιπο δάσος.

Έτσι παρέμεινε προσηλωμένος στα εκλογοδημοψηφικά τεκταινόμενα, ελπίζοντας ο αφελής πειναλέος ότι η κουζίνα της πολιτικής θα ικανοποιήσει με τη συνταγή της τα απολεσθέντα κοψίδια και τις χοληστερόλες.

Αδυνατεί να παρατηρήσει ότι τοιούτες ανθυγιεινές καταχρήσεις καταργούνται για τα επόμενα 20-30 χρόνια με European χρονόμετρο.

Εις μονάδα, ο Νόντας ο τρίφτης ο φραπεδόβιος, ευελπιστεί ότι θα ανακτήσει τα κομμένα επιδόματα, ότι δε θα βγει στην εφεδρεία, ότι θα βρει δουλειά σε γραφείο ή ότι θα πάρει πρωτάθλημα ο βάζελος.

Έτοιμος είναι λοιπόν να ρίξει το σύνθημα με τη ντουντούκα ίνα χοροστατήσει και χοροπηδήσει ομαδικώς το μπουλούκι των πειναλέων άμα τη ανακηρύξει του νέου πρωθυπουργού που παίζει μεταξύ Βούδα και Κούδα ή Καίλη και Χάρρυ Κλιν.

Με ή χωρίς εκλογές.

Αλλά είπαμε αυτό το ξέχασε καθότι προσηλωμένος κάτωθεν του ομφαλού.

Ξέχασε πως πάνε - χάθηκαν οι εκλογές που κάναμε κάποτε, που είχαμε και πέντε - εξ επιδοτήσεων δανεικά, για γαρδένιες στα σκυλάδικα. Τώρα ούτε κοψίδια, ούτε χοληστερόλες. Μόνο μπάφος υπο νομιμοποίηση για να ξεχνάμε τα ντέρτια και καμιά φραπεδιά σε φιλικό περιβάλλον.

Αχ Αυρώπη.

Μας έκλεισες τα εργοστάσια και ξεχάσαμε να φυτεύουμε πατάτες και ζαρζαβατικά.

Μας έστειλες και τ’ αλβανά και τα πακιστάνια και ξεχάσαμε το χειρισμό ιταλικού πτυοσκάπανου σε ημιορεινά εδάφη.

Κι άντε λέει να κοπεί απότομα η χλίδα.

Τα i-pad, τα mobile net, η κούρσα μας η 2000 cc…, τ’ αγαθά ρε συμπολίτη της μεσαίας τάξης λέμε. Λες ?

Να ψάξουμε τη φουστανέλα του παππού και να κάνουμε βουρ στα χωριά και τα καταράχια με γκασμάδες για ζαρζαβατικά κι αγκινάρες και λοιπά αιθεροελαιώδη της ελληνικής γης?

Και καλά, δηλαδή να χάσουμε την προοπτική του συνοδού και της μοντέλας, του τελεπαρουσιαστή και της χαρτοαστρολόγας? Ωιμέ!

Μπορεί λέμε να τη γλιτώσουμε, να εξέλθουμε κλοτσηδόν από τας Europas, αλλά ένα γκασμαδάκι καλού κακού να το προμηθευτούμε, συνοδευόμενο από εγχειρίδιο χρήσης και εμφυτευμάτων στη Γαία, διότι ποτέ δεν ξέρεις τι επιφυλάσσει το αύριο του αγώνα στο γήπεδο, του ντέρμπι, εεεπ  σόρρι το αύριο της πολιτικής είπαμε!

Το κερατό μας το οβρέικο.

Τούτο το οικόπεδο του νότου και της ανατολής γωνία, το 'χει πάρει και το 'χει σηκώσει ο Βελζεβούλιας και η χρονία μαλάκυνση του άνω εγκεφάλου επιστημονικώς και αδιαμφισβήτως.

Άλλως, θα έπρεπε να πορεύεται περήφανα και διονυσιακά, με ήλιο, θάλασσα και μεγάλες greek nights with love stories λέμε και με μεταποιημένες παραγωγές και με βιομηχανίες και με αναπτυξιακά moto κάθε είδους, καθότι οικόπεδο γωνιακό ηλιόλουστο και πλούσιο με homo sapiens μουράτους.

Αντ’ αυτού πείνα και στέρηση και κλαψομουρμούρα  πολιτικογηπεδική για τον άρτο και τα θεάματα μιας ψευταξίας. Κόκκινη ενδεικτική χειμερινή γραμμή συμβάντων θα είναι ν' ακούσουμε πως εκπλάπη ενόπλως μελομακάρονο ή κουραμπιές τα Χριστούγεννα... 

Δεν ξέρω αν μείνουμε ή φύγουμε από τας Europas, εκείνο που ξέρω είναι πως είτε καλώς, είτε αλλάζοντας τίποτα καντήλια (ασσύμετρα), μπορούμε τα πάντα και σίγουρα μπορούμε κι αξίζουμε τα καλύτερα!
Στο χέρι μας είναι και με τη χρήση του άνω εγκεφάλου!

Η επόμενη Μέρα και η Σιωπή των Αμνών

Το κοινό χαρακτηριστικό της επόμενης ημέρας των πολιτικών εξελίξεων, είναι το μούδιασμα που παρατηρείται στις αντιδράσεις του ελληνικού λαού.

Κανείς δεν μπορεί με σιγουριά να πει εάν είναι ευχαριστημένος ή όχι από την - προσωρινή έστω - συνεργασία των δύο μεγάλων κομμάτων της χώρας.

Υπό το  βάρος και το δέος του έξωθεν επιβαλλόμενου ‘’αναπόφευκτου’’ επικράτησε Σιγή και αμηχανία.

Σίγουρο όμως είναι πως στη λαϊκή συνείδηση ελλοχεύουν υποψίες:

α) για την πιθανότητα της εσωτερικής και εξωτερικής εξαπάτησης, ώστε οι εξελίξεις να οδηγηθούν στο ‘’αναπόφευκτο’’.

β) για την πιθανότητα η ‘’προσωρινή’’ συνεργασία να οδηγήσει σε ‘’αναπόφευκτη’’ μελλοντική και μετά τις εκλογές που δρομολογήθηκαν για τις 19 Φεβρουαρίου.

Σημασία στις εξελίξεις δεν έχει το πρόσωπο του πρωθυπουργού ή η σύνθεση της Κυβέρνησης, αλλά το σε πόσα και σε ποια αντικείμενα εργασίας αυτή θα επεκταθεί στη σύντομη παρουσία της, πέραν της επικύρωσης της νέας δανειακής σύμβασης.

Ακόμη περισσότερο το εάν αυτή η σύντομη συνεργασία δημιουργήσει τις βάσεις μιας  πιθανής μετεκλογικής συνεργασίας.

Αντικειμενικά σοβαρότερο και ουσιαστικότερο είναι η υφή αυτής της νέας δανειακής σύμβασης και ειδικότερα το εάν και κατά πόσο υποθηκεύει τη χώρα με τη μετατροπή του δικαίου που θα την διέπει από το ελληνικό στο αγγλικό-διεθνές.

Εάν και αυτό είναι ‘’αναπόφευκτο’’ τότε η Ελλάδα κινδυνεύει περισσότερο σε μια μελλοντική χρεοκοπία παρά τώρα και παρά βέβαια από την αρχική της θέση στις αρχές του 2010, όπου εάν διέθετε πολιτική πυγμή, εντιμότητα και διορατικότητα θα έπρεπε να επιβάλλει η ίδια στάση πληρωμών των δανειακών της υποχρεώσεων ή τουλάχιστον να εκβιάσει με αυτή, ώστε να μην καταστεί υποχείριο πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων. 

Παρά τα τετελεσμένα και τις γύρωθεν  σωτηριολογίες, εμείς εξακολουθούμε να αμφιβάλλουμε για το σήμερα και πολύ περισσότερο για το σύντομο αύριο, γιατί το πρόβλημα που γεννά και αναπαράγει την κρίση είναι εδώ και μάλιστα σε πολύ δυσμενέστερο εσωτερικό και διεθνές περιβάλλον, με την Ευρώπη να μας περιθωριοποιεί συνειδησιακά και τις Αγορές να επιτίθενται στην Ιταλία, οι αντοχές της οποίας θα κρίνουν και τη δική μας ευρωπαϊκή τύχη.

Σύντομα θα πρέπει να περιμένουμε και αντίστοιχη συντονισμένη επίθεση στην Ισπανία, παρακολουθώντας και αυτή που ήδη ξεκίνησε στην Κύπρο.

Σε όλο αυτό το περιβάλλον της ευρωπαϊκής πολιτικής ανεπάρκειας αναρωτιέται κανείς αν η Ευρώπη πράγματι δεν μπορεί ή εντέλει δεν θέλει να σωθεί…

Και στις δυο περιπτώσεις καταφέραμε ή κατάφεραν να μας καταστήσουν δακτυλοδεικτούμενους υπαίτιους του κακού, με συνέπειες που θα δούμε στο άμεσο μέλλον.

Όσο για εμάς, η καταστροφική οριζόντια πολιτικοοικονομική παρέμβαση της Κυβέρνησης κατάφερε να αποδυναμώσει την πραγματική οικονομία και τις αντοχές της, να εξανεμίσει κάθε ελπίδα ανάπτυξης και το χειρότερο να διαιρέσει το λαό και την κοινωνία σε αυτούς που εξακολουθούν να είναι κρατικοδίαιτοι και σε αυτούς που έχουν ήδη χρεοκοπήσει.

Οι πρώτοι αντανακλούν και τα ποσοστά που εξασφαλίζονται για τα κόμματα εξουσίας και καθορίζουν την όλη πολιτική φιλολογία της ευρωπαϊκής σωτηρίας.

Το δεύτερο μισό του λαού όμως, που εμπεριέχει πάνω από ένα εκατομμύριο ανέργους προστιθέμενους σε αυτούς με το χαμηλό εισόδημα και το αμφίβολο εργασιακό μέλλον, όχι μόνον δε σώζεται αλλά απειλείται με μονιμοποίηση της ανέχειας και της εξόντωσής του και ουσιαστικά αποτελεί τη βόμβα που απειλεί την ελληνική πολιτική πραγματικότητα του αύριο.

Λύση λοιπόν δεν αποτελούν ούτε οι συγκυβερνήσεις, ούτε η ευρωπαϊκή υποτέλεια.

Λύση αποτελεί η προοπτική μιας Κυβέρνησης που θα πάρει άμεσα και δραστικά μέτρα για την ανάπτυξη, σε συνδυασμό με την φορολογική αναπροσαρμογή που θα την υποβοηθήσει και που θα άρει άμεσα τις απάνθρωπες κοινωνικές αδικίες, που η καταστροφική μνημονιακή πολιτική επέβαλλε.

Μόνο τότε και υπό το αίσθημα της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ελπίδας για ανάπτυξη, θα μπορέσει ο ελληνικός λαός – ο οποίος δεν έχει ακόμη τοποθετηθεί – να νομιμοποιήσει μια αυριανή Κυβέρνηση.

Διαφορετικά να αναμένουμε ως ‘’αναπόφευκτη’’ την οργή του λαού.

Πορεία στην Ουτοπία και η Ισχύς των Ελλήνων

Απο χθες είμαστε μάρτυρες της τραγελαφικής πολιτικής μας πραγματικότητας, όπου μετά τον αστάθμητο κλυδωνισμό τού κόσμου, ο πρωθυπουργός πήρε ψήφο εμπιστοσύνης για να ...παραιτηθεί!

Οι έννοιες και η λογική εξακολουθούν να μην είναι εδώ, σε χαλεπούς καιρούς που οι δυνατοί της γης και η νέα αυτοκρατορία που εκπροσωπούν εστιάζουν πάνω μας με εχθρικές διαθέσεις.

Ο πρωθυπουργός εξακολουθεί να θέλει να σώσει ο ίδιος την ελλάδα, που ηθελημένα ή μη κατέστρεψε με τις όποιες συνευθύνες προηγουμένων και ημετέρων διαχρονικά και η δημοκρατία μας για μια ακόμη φορά δείχνει αδιέξοδη, γυμνή και υποχείριο συμφερόντων.

Ο λαός μας όμως, αυτός που βλέπει πως δεν εκπροσωπείται πουθενά και το Σύνταγμά του έγινε κενό γράμμα στη φρενήτιδα της εξουσιομανίας των επαγγελματιών της πολιτικής, καλείται να υποδεχτεί στο Σύνταγμα τους λαούς της Ευρώπης, όπως αυτοί εκπροσωπούνται απο τους αγανακτισμένους της Ένωσης.  

Με σύνθημα "Περπατάμε προς την αξιοπρέπεια. Μαζί μπορούμε να φτάσουμε στην Ουτοπία", οι απανταχού αγανακτισμένοι της Ευρώπης δίνουν ραντεβού στην Αθήνα σήμερα 5 Νοεμβρίου.

Η αρχή έγινε στις 15 Οκτωβρίου την ημέρα παγκόσμιας διαμαρτυρίας, όταν αγανακτισμένοι πολίτες από όλη την Ευρώπη, κινήθηκαν από κάθε άκρη της Ηπείρου προς τις Βρυξέλλες, όπου πραγματοποίησαν ειρηνική διαδήλωση.

Τότε ήταν που ανανέωσαν το ραντεβού τους για την Αθήνα.

Όπως γράφουν στην ιστοσελίδα τους  www.marchtoathens.tk, αμέσως μετά τη Σύνοδο των G20, ξεκίνησαν την πορεία τους και μέσω Πάτρας κατευθύνθηκαν για την ελληνική πρωτεύουσα.

Το μήνυμά μας είναι ένα μήνυμα ελπίδας και ενότητας", σημειώνουν χαρακτηριστικά.

"Θέλουμε να έρθουμε στη Ρώμη και στην Αθήνα και να φέρουμε ένα μήνυμα κατανόησης και ελπίδας. Πάνω απ 'όλα θέλουμε τη συμμετοχή στην παγκόσμια κοινότητα, το συντονισμό σε διεθνές επίπεδο, για την προετοιμασία κοινών σχεδίων, θέλουμε να αντιμετωπίσουμε μαζί τα προβλήματα και να δημιουργήσουμε μια δίκαιη κοινωνία για όλους", τονίζουν.

Πέρα απ' το βασικότερο μήνυμα της αλληλεγγύης των λαών της Ευρώπης και τη δίψα τους για ελευθερία και ευημερία, εμείς αυτό που ελπίζουμε και ευχόμαστε είναι το κίνημα αυτό να παραμείνει καθαρό και ανεξάρτητο από κάθε είδους παρεμβάσεις που θα ήθελαν να το εκμεταλλευτούν.

Ας μην ξεχνάμε πως η αυτοκρατορία του χρήματος είναι κοινός αντίπαλος και κερδίζει ποντάροντας σε κάθε αποτέλεσμα του οικονομικού πολέμου των ημερών μας, χρησιμοποιώντας θεμιτά και αθέμιτα μέσα.

Παράλληλα την ώρα που μαίνεται ο πόλεμος τραπεζών εναντίον λαών μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα άποψη δημοσιεύτηκε στο MoneyWeek με τίτλο «Είναι η Ελλάδα η ισχυρότερη χώρα του κόσμου;».

Σύμφωνα με την αρθρογράφο Merryn Somerset, η Γερμανία έχει τη δύναμη.

«Η στάση της Ελλάδας όμως έδειξε ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα», ισχυρίζεται.

«Αν οι Έλληνες αποφασίσουν ότι δεν θέλουν να εγκρίνουν τα μέτρα και αποχωρήσουν από την Ευρωζώνη, αυτό θα είναι game over για το ευρώ, την Ευρώπη και την εξαγωγική πολιτική της Γερμανίας».

To άρθρο σχολίασε και ο αρχισυντάκτης του CNBC, ο οποίος, εκτός του ότι το αναπαρήγαγε, προσέθεσε πως δεν πρέπει να δίνει κανείς σημασία στα σενάρια τρόμου για το χρέος της Ελλάδας.

«Η Ελλάδα δε θα παραμείνει εκτός αγορών σε περίπτωση αναδιάρθρωσης, για τον απλούστατο λόγο ότι είναι ήδη εκτός αγορών.

Αλλά μετά από μια αναδιάρθρωση η Ελλάδα θα έχει έναν από τους πλέον υγιείς ισολογισμούς στην Ευρώπη.

Το μόνο που θα κάνει είναι να βελτιώσει τη θέση της.

Σαφώς κάποιοι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί δεν θα θέλουν να δανείσουν μια χώρα που πτώχευσε πρόσφατα.

Υπάρχουν όμως τόσοι άλλοι που θα δάνειζαν μια χώρα με καθαρό ισολογισμό, ακριβώς γιατί η περίπτωση νέας χρεοκοπίας είναι απίθανη στο κοντινό μέλλον».

Γι αυτό να θυμόμαστε πως τον τελευταίο λόγο τον έχουν οι πολίτες και η αληθινή δημοκρατία που ιδιαίτερα απ' την Ελλάδα θα μπορούσε να αναγεννηθεί και να καταλύσει την Υβρη της νέας αυτοκρατορίας σε όλο τον κόσμο.

Ξεχνούν οι δυνατοί της γης πως διάλεξαν λάθος και επικίνδυνο πειραματόζωο.

Που μπορεί σε μια στιγμή αγανάκτησης και τρέλλας να τους απαντήσει με χάος στο χάος που μας επέβαλλαν. 

Δίσκος Φαιστού - Δίσκοι Τζόπας

Ο Δίσκος της Φαιστού που βρέθηκε το 1908 στο ανάκτορο της Φαιστού από τον Luigi Pernier, είναι από πηλό με διάμετρο 16 εκατ. και πάχος 2,1 εκατ.

Επάνω του και στις δυο πλευρές έχει σύμβολα (ιδεογράμματα) τοποθετημένα (με σφραγίδα) σπειροειδώς με κατεύθυνση από το κέντρο προς την περιφέρεια και αντίστροφα.
Η ίδια η σπειροειδής γραφή αποτελεί το πρώτο παράδοξο για μια κοινή καταγραφή πραγμάτων, δεδομένου ότι και ο -προφανώς σπειροειδής - Λαβύρινθος είναι κρητικό εύρημα (μυθολογικό)... 

Μετά την αποκρυπτογράφηση της γραμμικής Β’ από τον Βέντρις το 1952, διάφοροι μελετητές έχουν προσπαθήσει να διαβάσουν ή να επεξηγήσουν το δίσκο.

Σε μια απ’ αυτές ο Θ. Αξιώτης μας λέει πως ουσιαστικά στις δυο όψεις αποτυπώνονται δύο ζωδιακοί και δύο σπείρες.

Ο ζωδιακός της πρώτης όψης αναφέρεται στο Ρόδακα ( θεό Ηρακλή πατέρα του ήλιου-Υπερίωνα- Σείριου ) και ο δεύτερος στον άνθρωπο Ηρακλή τον γεννημένο από γήινη μήτρα και ουράνιο σπέρμα.

Έτσι καταγράφεται - κατά τον Αξιώτη - η πορεία του ανθρώπου από τον ουρανό στη γη και αντίστροφα η επιστροφή του σε 12 στάδια (12 άθλοι Ηρακλέους, δωδεκάεδρη δομή ύλης,κλπ χρήσεις του αριθμού 12).. .
Αποτελεί δηλαδή μια χρονοκάψουλα της Γένεσης του ανθρώπου με καταγραφή της καταγωγής του...(?) 

Η ίδια η σπειροειδής επιφάνεια αποτελεί απεικόνιση του γαλαξία μας με κυρίαρχη θέση σε αυτή του υπερίωνα ήλιου του Σείριου (ή σωκρατικού Κύνα).

Πολλοί βλέπουν σχέση μεταξύ του δίσκου της Φαιστού και των δίσκων της απομονωμένης και κλειστής φυλής των Τζόπας ή Ντρόπας στις εσχατιές του Θιβέτ ( υψίπεδα Καρά- Ουλάν, σύνορα με Κίνα ).

Αυτοί ( μια φυλή ασιατικών νάνων 1,20 μ. μέσο ύψος ) φημολογείται (Έβανς, Νταίνικεν) πως είχαν στην κατοχή τους δίσκους σε μέγεθος  πιάτου χωρίς να έχει ξεκαθαριστεί η μεταλλική ή ορυκτή τους προέλευση,  αφού η υλική σύστασή τους παραμένει άγνωστη στους ερευνητές.

Το βάρος τους είναι δυσανάλογο με το μέγεθός τους και επί πλέον είναι μεταβαλλόμενο! Χάνουν και κερδίζουν βάρος περιοδικά και συνεχώς.

Επάνω τους, υπάρχουν ανάγλυφες παραστάσεις και γράμματα τα οποία δείχνουν να είναι ελληνικά.

Οι παραδόσεις της φυλής μιλούν για κατοίκους του Σείριου που ήλθαν στην Γή πριν 12.000 έως  25.000 χρόνια για να μεταλλάξουν τα ανθρωποειδή και να τα εκπολιτίσουν.

Γύρω στο 1000 μ. Χ. ένα άγνωστο αεροσκάφος που οι ίδιοι ισχυρίζονται πως ήταν διαστημόπλοιο του Σείριου έπεσε ή προσγειώθηκε και δεν μπόρεσε να ξαναφύγει, στην περιοχή των Τζόπας (όρια Κίνας-Θιβέτ) και από τους διασωθέντες έγινε γνωστή η Ιστορία του παρελθόντος.

Το διαστημόπλοιο έγινε η κατοικία του αρχηγού, η οποία κατασχέθηκε στη συνέχεια από την κομμουνιστική Κίνα και έκτοτε δεν υπάρχει πρόσβαση σ’ αυτά τα δεδομένα, παρότι λέγεται πως με τους δίσκους έχουν απασχοληθεί και Ρώσοι ερευνητές.

Σε περίπτωση που πίσω απ' τις φημολογίες των παραπάνω υπάρχουν ψήγματα αλήθειας τότε εγείρονται ερωτήματα όπως :

Πώς γνωρίζουν οι Τζόπας σήμερα, λεπτομέρειες για τον Σείριο που η σύγχρονη επιστήμη μόλις ανακαλύπτει?

Πως ισχυρίζονται ευθέως ότι προέρχονται από  άλλο ηλιακό σύστημα, ότι ο πλανήτης τους έχει τη μισή βαρύτητα της γης και περιμένουν τους δικούς τους να έρθουν να τους πάρουν πίσω?

Πως κατέχουν, ή κατείχαν μέχρι την εισβολή των Κινέζων, 12 (ή 176 κατ' άλλους) δίσκους με διάφορες ανεξήγητες ιδιότητες και με ελληνικά γράμματα, από άγνωστο μέταλλο, άγνωστης ηλικίας?

Δίσκους που λέγεται πως υπό την επήρεια ηλεκτρομαγνητικού πεδίου αυξομειώνουν  το βάρος τους κάθε μισή ώρα και απ' το εσωτερικό τους πηγάζουν αντηχήσεις? 

Οι όποιες ομοιότητες στα σενάρια δίσκου Φαιστού και δίσκων Τζόπας είναι μάλλον ανεξήγητες παρά απίστευτες...

Κι αυτό γιατί ο πλανητικός μας πολιτισμός βρίσκεται ακόμη σε νηπιακό στάδιο για να απαντήσει σε κοσμικά ερωτήματα ...  http://kamararc.blogspot.gr/2012/12/2012.html