Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2013

Ελευσίνια Μυστήρια



Γενικές πληροφορίες για τα ίδια τα μυστήρια (και όχι για τη σημασία τους) μπορεί κανείς να βρει αρκετές στο διαδίκτυο, αλλά και αναλύσεις διάφορες ανάλογα με τη σκοπιά που κανείς επιχειρεί να τα αναλύσει, τόσες που αγγίζουν τη φαιδρότητα για ότι πιο ιερό και σημαντικό ίσως έχει να επιδείξει η αρχαιοελληνική ιστορία και μυθολογία.
Γι αυτό - αν και αντιδεοντολογικά - θα επιχειρήσουμε εδώ μια συνοπτική ανάλυση των άρρητων αληθειών των ελευσί-νοων μυστηρίων.

Ελευσίνια (έλευση + νοός = επίγνωση ) Μυστήρια ( ατομικά μυστικά στη βάση του γνώθι σαυτόν) κατά την αρχαιότητα ονομάζονταν εκείνα που μέσω της αυστηρής και συμβολικής μυητικής διαδικασίας αποκάλυπταν στους εκλεκτούς (σ' αυτούς που είχαν το πνευματικό υπόβαθρο) την καταγωγή του ελληνισμού, αλλά  και του ανθρώπου.
Για να γίνει κατανοητή αυτή η διάκριση θα επαναλάβουμε ότι η αρχαία ελληνική θρησκεία δεν ήταν θρησκεία με τη σημερινή έννοια, αλλά κοσμοαντίληψη
(http://kamararc.blogspot.gr/2011/10/blog-post_7874.html)
Το ησιόδειο δωδεκάθεο ήταν μια εκλαικευμένη άποψή της απαραίτητη να συγκρατεί ηθικά τις απαίδευτες μάζες. Έτσι τα μυστήρια απευθύνονταν σε όσους είχαν τη δυνατότητα να κατανοήσουν αλήθειες κοσμοαντίληψης πέρα και πάνω απο θρησκοληπτικές επιφυλάξεις.

Όσον αφορά λοιπόν στην καταγωγή του ελληνισμού αυτή περιγραφόταν από την ανάμειξη των ελληνικών φύλων και τη γέννηση του Αρείωνα (Ίακχου , Διόνυσου) και της Κόρης  (Περσεφόνης) όταν την 5 και 4 χιλιετία πΧ ιππείς από τη Βόρεια Ελλάδα (ομηρική Φθία) εισέβαλαν στη δωρική Πελοπόννησο και την κατέλαβαν μετονομάζοντάς την σε Αππία.
Η εισβολή του Άππι (ίππιου Ποσειδώνα) θεωρήθηκε βιασμός της μάνας γης (Δήμητρας και χθόνιας λατρείας ή λατρείας της μάνας γης ) και το αποτέλεσμα του ανοσιουργήματος ήταν η γέννηση του Αρείωνα και της Κόρης.
[ το δωρικό Γα-μήτηρ και Δα-μήτηρ = μητέρα Γη έγιναν τα αιολικά Δη- μήτηρ και Δήμητρα – μητέρα θεά της γης ]

Ως τέτοια τα ονόματα των τέκνων ήταν άρρητα (κρυφά, ανείπωτα) και μυστικά και η Δήμητρα μελαίνη (μαυροφορεμένη ) κατευθύνεται προς αναζήτηση της Κόρης (νέας γενιάς) στην Αττική και εγκαθιστά ιερό μυστηρίων (αποκάλυψης του μυστικού) στην Ελευσίνα (τόπο επίγνωσης της αλήθειας).
Οι Δωριείς, οι Αχαιοί και οι Αιολείς πλέον αποτελούν το νέο ανάμικτο ελληνικό φύλο που είχε περάσει από τη χθόνια λατρεία και την ηλιολατρεία στην ιστορική εποχή του ησιόδειου δωδεκαθέου μέσα από εμφύλιους πολέμους και θρησκευτικές μεταβάσεις που διαπλάθουν τη νέα ομοεθνία, διατηρώντας σε ιερά μυστήρια τη μυθολογική αλήθεια και μεταφέροντάς τη σε εκλεκτούς πέραν του άμορφου πλήθους που χρειαζόταν την ησιόδεια εκλαίκευση της θρησκευτικής γνώσης και ηθικής.
Η γέννηση του νέου έθνους ( αλλά και του ανθρώπου ) αναπαριστάται στην κορύφωση των μυστηρίων με τη συμβολική γέννηση ενός παιδιού και την αναφώνηση (Ιερόν Έτεκε Πότνια Κούρον, Βριμώ, Βριμόν  = Ιερό γιο γέννησε ιερή μάνα, η δυνατή τον δυνατό).

Όσον αφορά την καταγωγή του συνειδητοποιημένου έλληνα ανθρώπου αυτή αφορούσε δυο συνιστώσες.
Στην πρώτη  η παρούσα ζωή ονομαζόταν θάνατος της πραγματικής (αντικατοπτρισμός εαυτού στον καθρέπτη) που ο μυημένος θα επανακτούσε επιστρέφοντας στα Ηλύσια (φωτεινά ) πεδία, ομολογώντας την αιθερική αθάνατη υπόσταση του ατόμου (ψυχή), με την τελετουργία του θέρους και της αναγέννησης του σταριού[(κρίθου - το εν σιωπή τεθερισμένον) κατόπιν της επίκλησης Ύε - Κύε - (βρέξε - καρποφόρησε)].
 
Στη δεύτερη και συνταρακτικά αποκαλυπτική με τη φράση :[  Έρι Φως Ες Γαλ Έπεσον = νέο παιδί φωτός ρίχτηκα στο Γαλαξία ] καταδείκνυε την καταγωγή του ανθρώπου από όπου η σημερινή επιστήμη καθυστερημένα επαληθεύει (θεωρία πανσπερμίας)...
Η επίγνωση της γαλαξιακής καταγωγής αποτελεί ή ίδια ένα από τα αναπάντητα μυστήρια του αρχαίου ελληνικού κόσμου που πιθανόν καταγράφεται στο σωζόμενο Δίσκο της Φαιστού(http://kamararc.blogspot.gr/2011/11/blog-post_3392.html)

Ο άνθρωπος και δη ο - καθ΄επιθετικό προσδιορισμό - έλληνας ( Ελ – λην – ας = Λιογέννητος = φορέας του φωτός της γνώσης και της ψυχής – αιθέρα) προσδιορίζει την καταγωγή του από το ηλιακό και το γαλαξιακό μας σύστημα και μόνον απ’ τ’ όνομά του και την πρωτοελλαδική ετυμολόγησή του…

Είναι ο ίδιος λόγος για τον οποίο ο Σωκράτης ορκιζόταν στον Κύνα ( Σείριο – Υπερίωνα ) 
Είναι η ύψιστη αποκάλυψη της αλήθειας που θα δείτε σε ιστότοπους να περιγράφεται ως : [ έριφος ες γαλ έπεσον = κατσικάκι έπεσα στο γάλα ] και αντιδράστε αναλόγως με το μέγεθος της βλακείας από τους σημερινούς Έλληνες...

Τα παραπάνω ενισχύονται και αποδεικνύονται με πλείστες έμμεσες και εμβόλιμες σε γραπτά έργα αναφορές της αρχαιότητας στις οποίες εθελοτυφλούν οι επίδοξοι ερευνητές, ανάγοντας τα μυστήρια σε παρωδία.
Θα προσθέσω μόνο πως κατά την αποκάλυψη( θεοφανία Κόρης ), ένα κύμα φωτός (πιθανόν από πυρσούς δαδούχων) έβγαινε ως χοάνη από την οροφή (από το ''οπαίον'' του ''τελεστηρίου'') που τύφλωνε το πλήθος εξωτερικά του ναού τόσο ώστε να πέφτει στη γη.

Η περίφημη φράση στο τέλος των μυστηρίων : [ Κόγξ Ομ Παξ = Κογξ ομοίως Παξ ] ήταν συμβολική καταληκτική του χρόνου της κλεψύδρας φράση και δεν αξίζει αναφοράς πέραν της λέξης ''ομοίως'' (οι άλλες δυο ήταν θόρυβοι κλεψύδρας συμβολικά ) που στον τονισμό της συμβόλιζε την ύψιστη δυνητικά δόνηση της εσωτερικής διαδικασίας του Γνωθισαυτόν.

Το Ομ (Ομ-φαλός Δελφών) μέχρι σήμερα σε κάθε θρησκεία αποτελεί το ίσο του ψαλμωδού και σε κάθε γραφική απεικόνιση υπολογιστή την υψηλότερη φωνητική/ηλεκτρομαγνητική δόνηση.     ( http://kamararc.blogspot.gr/2013/01/darma.html )  

Χρη σιγάν ή κρείσσονα σιγής λέγειν ]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου